Chapter Title : ഉണരുന്ന ഇരുളം [Irul Mashi]
കേറും. എന്നിട്ട് ഞാൻ ഊരിതരാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പാന്റും ജെട്ടിയും ഒക്കെ ഊരും. പത്തു പതിമൂന്ന് മണിക്കൂർ ഒക്കെ അതിൽ ഇരുന്നും അതിലെ ബാത്റൂമിൽ പോയി പെടുത്തിട്ട് കഴുകാതെയും ഒക്കെ ആയിട്ട് വിയർപ്പും മൂത്രവും എല്ലാംകൂടി ചേർന്ന് ആ കുണ്ണെന്ന് ഒരു മണം വരും മോനേ… ഉഫ്ഫ് അപ്പോഴേ ഞാൻ എടുത്തു വായിലിടും, നാക്ക് കേറ്റി ആ തോലീടെ ഇടയിൽ ഒക്കെ കറക്കി രുചി പിടിക്കുമ്പോഴേക്കും ഓ മതി മതി രാത്രി നമുക്ക് പൊളിക്കാം അല്ലെങ്കിൽ അമ്മ വിളിക്കും എന്നും പറഞ്ഞ് നിർത്തിക്കും. പണ്ടേ എന്നെ കുളിക്കാത്ത ജന്തു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് കളിയാക്കണ കൊണ്ട് എനിക്ക് ആണെങ്കിൽ ഈ തരം കഴപ്പ് ഒന്നും പറയാനും വയ്യാ… അതാണ് കാരണം.”
“അപ്പൊ നിനക്ക് ഞാൻ ആയിരുന്നു കറക്റ്റ് കഴപ്പൻ കൂട്ട് അല്ലേ…?” മുലകണ്ണ് പിടിച്ചു ഞെരടികൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“നീ എന്റെ ചങ്ക് അല്ലേ… അതുപോലെ ആണോ സ്വന്തം ഭർത്താവിനോട് ഓരോന്ന് പറയാൻ…? പിന്നെ ജെറിൻ ചേട്ടൻ സൂപ്പറാ…”
“അതെന്താ അവൻ എന്നെക്കാൾ സൂപ്പർ…?”
“നീ കാട്ട് കഴപ്പ് ഒക്കെ പറയുമെങ്കിലും എന്നോടു ഒരു ലെവലിൽ അല്ലേ പെരുമാറുന്നത്… പക്ഷേ ജെറിൻ ചേട്ടൻ ഹോ ഒരു കരുണയും ഇല്ല മോനേ… എന്നെ വെറും ബസ് സ്റ്റാൻഡ് വെടിയെ പോലെയാ പെരുമാറിയത്… അത് ഞാൻ അങ്ങ് എൻജോയ് ചെയ്ത് പോയി. ഹൂ… കാമപൂറി എന്ന് അല്ലാതെ വിളിക്കില്ല.”
“പൊന്ന് മോളേ നീ ഒരു അവരാതി തന്ന കേട്ടോ…”
ഞാൻ അവളുടെ പാൽ കിനിയുന്ന വെളുത്ത കുഞ്ഞിമുലകളെ രണ്ട് കൈകൊണ്ടും കുഴച്ചുമറിച്ചു
💬 Comments
View all comments