ഉണരുന്ന വികാരങ്ങൾ

Unarunna Vikarangal | Author : Darkpassenger

ഹായ്! 🙂 എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തട്ടെ. എഴുത്തിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വെക്കുന്ന ഒരു പുതുമുഖമാണ് ഞാൻ. ഈ കഥ, ഒരു യാത്രയ്ക്കിടയിൽ എനിക്ക് സംഭവിച്ച ഒരു സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥത്തിൽ നടന്നത് ഇതിലും എത്രയോ ലളിതമായിരുന്നു. പക്ഷേ, കുറച്ച് ഭാവന കൂടി ചേർത്ത് കഥയെ കൂടുതൽ രസകരമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഒരുപാട് കുഴപ്പങ്ങളും പോരായ്മകളും ഉണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. എങ്കിലും, എന്റെ ഈ ചെറിയ ശ്രമത്തിന് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പിന്തുണ നൽകുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും നിർദ്ദേശങ്ങളും എന്നെ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കും.

വായിക്കൂ, ആസ്വദിക്കൂ, പിന്നെ... ഒരു ചെറിയ അഭിപ്രായം അറിയിക്കൂ! 😊

വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നഗരത്തിലെ കെ.എസ്.ആർ.ടി.സി ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ ആളുകൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞിരുന്നു. മഴ ശക്തിയായി പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ആളുകൾ കുട ചൂടിയും ബാഗുകൾ തലയിൽ വെച്ചും ബസ് കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഓരോ ബസ്സും പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലേക്ക് വരുമ്പോളും,

ഒരു യുദ്ധക്കളത്തിലെന്നപോലെ യാത്രക്കാർ അതിലേക്ക് ഓടിക്കയറാൻ തിടുക്കം കാണിച്ചു. അനന്തുവും അത്തരമൊരു തിരക്കിന്റെ ഭാഗമായി, ജനങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ തള്ളിക്കയറി ഒരു ബസ്സിൽ കയറിപ്പറ്റി. ബസ് പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയതും കണ്ടക്ടർ ബെല്ലടിച്ചു. ആളുകൾ പരസ്പരം ഉരഞ്ഞും തട്ടിയും നിന്നു, ശ്വാസം കഴിക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

അനന്തു ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. അവൾ ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു ചുരിദാറാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്, അത് അടുത്തുള്ള പ്രശസ്തമായ മറിയം സ്കൂളിലെ യൂണിഫോം ആണെന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതായിരുന്നു. അതിനടിയിൽ കറുത്ത ലെഗ്ഗിൻസുമായിരുന്നു വേഷം.

അവളുടെ നീണ്ട മുടി ഒരുവശത്തേക്ക് ഇട്ടിരുന്നു, മഴ നനയാതിരിക്കാൻ അവൾ ഒരു ചെറിയ കറുത്ത കുട തലയ്ക്ക് മുകളിൽ പിടിച്ചിരുന്നു. ബസ്സിൽ കയറുമ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ ചെവിയിൽ ചെറിയ വെളുത്ത ഇയർപോഡുകൾ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്, ശക്തമായ ഒരു കാറ്റ് ബസ്സിന്റെ തുറന്ന ജനലിലൂടെ വീശി. അവളുടെ ചുരിദാറിന്റെ മുകൾഭാഗം അല്പം ഉയർന്നു,

ലെഗ്ഗിൻസിന്റെ ഇറുകിയ രൂപരേഖയും തുടകളുടെ വടിവുകളും ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അനന്തുവിന്റെ കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞു. ആ കാഴ്ച അവനെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. രക്തം അവന്റെ സിരകളിലൂടെ തീവ്രമായി പായുന്നതായി അവനറിഞ്ഞു.

"ഇത്രയും തിരക്കിൽ ശ്വാസം കഴിക്കാൻ പോലും സ്ഥലമില്ല. ഇതൊരു സാധാരണ കാഴ്ചയാണ്," അനന്തു സ്വയം സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, അവന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അനന്തു അവളുടെ പ്രൊഫൈലിലേക്ക് നോക്കി. വെളുത്ത നിറം, ഒതുങ്ങിയ മൂക്ക്, കറുത്ത പുരികങ്ങൾ.