Chapter Title : ഉണരുന്ന വികാരങ്ങൾ [Darkpassenger]

അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് നീണ്ടു, അവിടെ ഒരു കറുത്ത മറുകുണ്ടായിരുന്നു. തിരക്കിന്റെയും ചൂടിന്റെയും ഫലമായി അവളുടെ പിൻ കഴുത്തിൽ നേരിയ വിയർപ്പ് പൊടിയുന്നത് അവന് കാണാമായിരുന്നു. നേരിയ മുത്തുമണികൾ പോലെ തിളങ്ങുന്ന ആ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ അവനെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസം അൽപ്പം ഉയർന്നു. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവൻ അവിടെത്തന്നെ നിശ്ചലനായി നിന്നു.

സമയം മരവിച്ചതുപോലെ തോന്നി. ബസ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതും, അവളുടെ കാൽമുട്ട് അവന്റെ കാൽമുട്ടിൽ സ്പർശിച്ചു - ഒരു ആകസ്മിക സ്പർശം. ബസ് പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്ക് ചെയ്തപ്പോൾ, അവളുടെ ശരീരം ചെറുതായി പിന്നോട്ട് ആഞ്ഞു, അതോടൊപ്പം അവളുടെ മുടിയും കണ്ണടയും ഒന്നുലഞ്ഞു. ആ നിമിഷം, യാന്ത്രികമായി അവന്റെ ഒരു കാൽ അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് നീണ്ടുപോയിരുന്നു.

അനന്തുവിന്റെ കാലിന്റെ പിൻഭാഗവും അവളുടെ തുടയുടെ മൃദുലമായ സ്പർശനവും ആദ്യമായി ഒന്നായപ്പോൾ, അവന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരു വികാരം അനുഭവപ്പെട്ടു. ജീൻസിന്റെ കട്ടിക്കും ലെഗ്ഗിൻസിന്റെ നേരിയ പാടയ്ക്കും ഇടയിൽ ഒരു ചൂട് അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾ ചെറുതായി അനങ്ങിയപ്പോൾ, അവളുടെ മൃദുവായ തുടകൾ അവന്റെ കാലിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നു.

"ഇവിടെ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?" അനന്തുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യമുയർന്നു, പക്ഷേ അവൻ ആ ചിന്തയെ അവഗണിച്ചു. ബസ്സിലെ തിരക്കിനിടയിൽ, അവളുടെ തുടകളുടെയും അവന്റെ കാലിന്റെയും നേരിയ ചലനങ്ങൾ മാത്രം ഒരു സ്വകാര്യ ലോകം പോലെ അവിടെ നിലനിന്നു.

ഓരോ ചെറിയ ചലനത്തിലും അവന്റെ ആകാംക്ഷ വർദ്ധിച്ചു. ബസ് കുലുങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ ശരീരം ചെറുതായി നീങ്ങുകയും, അവളുടെ തുടകൾ അവന്റെ കാലിന്റെ പുറത്ത് മൃദുവായി തഴുകിപ്പോവുകയും ചെയ്തു.
അനന്തു ആ സ്പർശനത്തിൽ ലയിച്ചു, കൂടുതൽ അടുപ്പവും ആകാംക്ഷയും ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു. അവൻ അവിടെ നിന്ന് മാറാൻ ശ്രമിച്ചില്ല, അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു.
മഴ ബസിന്റെ ചില്ലുകളിൽ ശക്തിയായി പതിച്ചു. പുറത്ത് മഴയുടെ താണ്ഡവം നടക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ ഉള്ളിലെ ചൂട് അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിപ്പിച്ചു. "ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു?" എന്ന ചോദ്യം അവന്റെ മനസ്സിൽ അലയടിച്ചു.

അപ്പോഴാണ് അവൻ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തത്. സാവധാനം അവൻ തന്റെ കൈ മുന്നോട്ട് നീക്കി, മുന്നിലുള്ള സീറ്റിന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ വെച്ചു. താങ്ങാൻ വേണ്ടിയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവൻ സ്വയം ന്യായീകരിച്ചു, പക്ഷേ അവളുടെ ശരീരം സീറ്റിലേക്ക് ചാരി ഇരിക്കുമ്പോൾ ആ സ്പർശനം അനുഭവിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം. തന്റെ ധൈര്യത്തെക്കുറിച്ച് അവന് അഭിമാനം തോന്നി. ഇനി