Chapter Title : ഉന്മാദഹർഷം [കൊമ്പൻ]

ഉണ്ടാവുന്നതെനിക്ക് മനസിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല!!”

“മോളെ..” പൂർണ്ണ വാൽസ്യത്തോതോടെ ഗൗരിയെ ഞാനെന്റെ മകളായി കണ്ടുകൊണ്ട് ഉള്ളിൽ തട്ടി വിളിച്ചു. അന്നേരം അവളുടെ പൂറു കൊണ്ട് എന്റെ കുണ്ണയെ ഇറുക്കിപ്പിടിക്കുന്നത് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. അവളുടെ അച്ഛനായും അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിലേക്ക് അളവില്ലാതെ നിറയൊഴിക്കുന്ന കാമുകനായും ഒരേ സമയം ഞാൻ മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

“എന്നെ വെറുക്കല്ലേ അച്ഛാ… ഞാനിതു പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അച്ഛനെന്നോടു നിന്നെ ഞാൻ കെട്ടിക്കോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചത്? ഞാനെന്തു പറയും? അമ്മയ്ക്ക് നേടാനാവാത്ത ഈ സ്നേഹവും കാമവും ആജീവനാന്തമെനിക്ക് കിട്ടുമെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനെല്ലാം മറച്ചുവെച്ചു!!!!”

“മോളെ …..ഗൗരി….നീയെന്റെ പ്രാണനാണ്! നിന്നെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട കടമ എനിക്ക് മാത്രമാണ്, ഈയിങ്ങനെ ഒറ്റപെട്ടു ഒരു മുറിയിൽ തനിച്ചു കാണുമ്പൊ….പലപ്പോഴുമെനിക്ക് നിന്നെ മടിയിലുരുത്തി കൊഞ്ചിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും തോന്നാറുണ്ട്! പക്ഷെ അതിലുമുപരി നിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ഞാൻ വീണുപോവുകയിരുന്നു….”

“ആളുകൾ എന്തും പറഞ്ഞോട്ടെ. എന്റെയമ്മയും എന്നെ ശപിക്കുമായിരിക്കും, പക്ഷെ ഭർത്താവിന് പോലും വേണ്ടാതെയിരുന്ന എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരല്പം സ്നേഹം വിളമ്പിയത് അച്ഛനാണ്, അതെനിക്ക് എന്നും വേണം…. അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിൽ എന്നും കോർത്ത് കിടക്കണമെനിക്ക്, നമുക്കീ നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ആരോരുമറിയാതെ സ്നേഹിച്ചു കഴിയാം….”

“നിനക്കെന്നെ അത്രക്കിഷ്ടമാണോ…?!!! ഗൗരീ…”

“എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് അച്ഛന്റെ പുണ്യം ജീവിതകാലം മുഴുവനും നേടാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല! പക്ഷെയെനിക്ക് വേണം… എനിക്കച്ഛനോടുള്ള പ്രേമം പലപ്പോഴും ഉള്ളിൽ തോന്നുമ്പോ ഈ താലി എന്നെ തടുത്തിരുന്നു…. അന്ന് ഞാനാണെങ്കിൽ സ്വീകരിക്കുമോയെന്നു തുറന്നു ചോദിച്ച ആ നിമിഷം മനസിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ധൈര്യമെനിക്ക് തന്നു. അച്ഛനെ കാണാനും ആ സ്നേഹം കൊതി തീരെ അനുഭവിക്കാനും എനിക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടായത് തന്നെ പുണ്യം ചെയ്ത ജന്മമായതു കൊണ്ടാണ്…”

“നിന്നെ ഞാനാർക്കും കൊടുക്കില്ല