Chapter Title : ഉപ്പയുടെ മകന്‍ [ഡോണ] [Kambipoothiri]

എന്‍റെ തലമുടിയില്‍ പിടിച്ച് തഴുകി.
“എന്‍റെ മോനെ!”
പുഞ്ചിരിയോടെ അവര്‍ പറഞ്ഞു. “നിന്നെപ്പോലെ ഒരു മോന്‍ ഉള്ളത് എന്‍റെ ഭാഗ്യം! ശരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍ നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ. ഉപ്പ ഇല്ലാത്തത് ഉമ്മയെ ഒരുപാട് വിഷമിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഉപ്പ എപ്പോഴും എന്‍റെ കൂടെ അടുക്കളേലും മുറ്റത്തും ഒക്കെ വര്‍ത്താനം പറഞ്ഞും തമാശ പറഞ്ഞും ഒക്കെ കൂടെ തന്നെ. പെട്ടെന്ന്‍ അതൊക്കെ നിന്നുപോയപ്പോള്‍.”
പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ് കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞെങ്കിലും അവര്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
പതിയെപ്പതിയെ ഉമ്മയുടെ ലജ്ജയൊക്കെ മാറി. അന്തരീക്ഷത്തിന്‍റെ ഘനം കുറഞ്ഞു. അല്‍പ്പം കൂടി റിലാക്സ് ചെയ്യിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ ഉമ്മയുടെ നേരെ പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
“അതൊക്കെ ഓക്കേ ഉമ്മ! പക്ഷേ ഇനി തന്നെ റൂമില്‍ ഇരുന്ന്‍ ഉപ്പാനെ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കതക് ഒക്കെ ശരിക്കും അടച്ചിടണം. പ്രത്യേകിച്ചും മെഴുകുതിരിയുമൊക്കെ കൈയ്യിലുള്ളപ്പോള്‍.”
അത് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ അവരെ നോക്കി. അപ്പോള്‍ അവരുടെ മുഖത്ത് ലജ്ജ പരന്നു. അത് നോക്കിയപ്പോള്‍ ഉമ്മ എത്ര ചെറുപ്പമായി എന്ന് ഞാന്‍ അദ്ഭുതത്തോടെ ഓര്‍ത്തു. മുഖത്ത് നന്നായി ചോരയോട്ടം!
“ഞാനായത് കൊണ്ട് കുഴപ്പമില്ല. വേറെ വല്ലവരും ആയാലോ? പിന്നെ മറ്റൊന്ന് കൂടി!”
അത് എന്താണ് എന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ ഉമ്മ എന്നെ നോക്കി.
“ആ മെഴുകുതിരിയുടെ അറ്റം ഭയങ്കര ഹാര്‍ഡ് അല്ലേ? ഒട്ടും മിനുസമില്ല അതിന്. അതുകൊണ്ട് അതിന്‍റെ അറ്റം ശരിക്കും എണ്ണയൊക്കെ തേച്ചിട്ടേ ...”
എന്നിട്ട് ഞാന്‍ ഉമ്മയെ വീണ്ടും നോക്കി. ഉമ്മയുടെ ശ്വാസം വല്ലാതെ ഉയര്‍ന്നു. മാറിടം പൊങ്ങി ഉയര്‍ന്നു. ലജ്ജ വീണ്ടും അവരുടെ മുഖത്ത് ചുവന്ന നിറം കൊടുത്തു.
“പിന്നെ ഞാന്‍ കണ്ടു അവിടെ. ഭയങ്കരമായി രോമം ഒക്കെ വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. മെഴുകുതിരി രോമങ്ങളില്‍ ഉരസി ബാക്റ്റീരിയ ഒക്കെ വളര്‍ന്ന് അസുഖം വരും. അതുകൊണ്ട് അവിടെ ശരിക്കും ഷേവ് ചെയ്യണം. മകന്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഇതൊന്നും സ്വന്തം ഉമ്മയോട് ആരും പറയില്ല എന്നെനിക്കറിയാം. ഇന്നലെ ഞാന്‍ ഉമ്മയെ അങ്ങനെ കണ്ടത്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു എന്നേയുള്ളൂ.”

ഉമ്മ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദയായി. എന്നില്‍ നിന്നും അത്തരം സംസാരം ഉമ്മ പ്രതീക്ഷിച്ചു കാണില്ല. അതായിരിക്കാം കാരണം. മുഖം