Chapter Title : ഉപ്പയുടെ മകന്‍ [ഡോണ] [Kambipoothiri]

ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നെ? ഇന്ന്‍ ജോലിക്ക് പോയില്ലേ? എന്ത് പറ്റി? എന്ത്യേ ഉമ്മ?”
കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല എന്ന് ഞാന്‍ അവളോട് പറഞ്ഞു.
“സുഖം തോന്നിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ലീവെടുത്ത് പോന്നു. ഉമ്മ അകത്തുണ്ട്. ഉറങ്ങുവാരിക്കും.”
“ഇതെന്നാ ഒറങ്ങാനുള്ള സമയമാണോ? അത് കൊള്ളാല്ലോ!”
അവള്‍ പതിവ് പോലെ ദേഷ്യപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി.
പിന്നെ ഉച്ചത്തില്‍ അവള്‍ ഉമ്മയെ വിളിച്ചു.
നഫീസവന്നത് കൊണ്ട് ഉമ്മയ്ക്ക് അധിക സമയം മുറിയ്ക്കുള്ളില്‍ ഇരിക്കാന്‍ കഴിയില്ലന്നു എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. കണ്ണുകള്‍ തിരുമ്മി ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു എന്ന് നടിച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മ പുറത്തേക്ക് വന്നു.
ഉമ്മ എന്‍റെ നേരെ നോക്കിയില്ല. നഫീസയുടെ അടുത്ത് വന്നിട്ട് തലവേദന തോന്നി പെട്ടെന്ന്‍ ഉറങ്ങിപ്പോയി എന്ന് അവളോട് പറഞ്ഞു. അത് പറഞ്ഞ് അവര്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
പിന്നെ മുഴുവന്‍ സമയവും അത്താഴത്തിന്‍റെ സമയത്തും ഉമ്മ എന്നെ നോക്കിയേയില്ല.
ഞാന്‍ നഫീസയോട് വല്ലതും പറയുമെന്ന് അവര്‍ ഭയപ്പെടുന്നുണ്ടോ? ഇതങ്ങനെ പറയാന്‍ കൊള്ളാവുന്നതാണോ? പറഞ്ഞാല്‍ നഫീസയെന്റെ തൊലി പൊളിക്കില്ലേ?
അടുത്ത ദിവസം ഞായറാഴ്ച്ചയായിരുന്നു. ഉമ്മ ഇപ്പോഴും പഴയ മൂഡില്‍ തന്നെ. ഒരു മിണ്ടാട്ടവുമില്ല. എന്നോട് ഒരു വാക്കുപോലും ഉച്ചരിക്കുന്നില്ല. വീര്‍പ്പുമുട്ടുന്ന നിശബ്ദതയാണ് ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍. എന്നെ നോക്കുന്നു കൂടിയില്ല. അതിഭയങ്കരമായ നാണം അവരുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.

പത്തുമണിയായപ്പോള്‍ പതിവ് പോലെ നഫീസ കുളിക്കാന്‍ കയറി. ഉമ്മ അടുക്കളയില്‍ ആയിരുന്നു. നഫീസ കുളിമുറിയില്‍ കയറുന്നത് കണ്ടു ഉമ്മ എന്‍റെ നേരെ വന്നു. മുഖം ലജ്ജകൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു. മുഖത്ത് നോക്കാതെ അവര്‍ നിലത്തേക്ക് കണ്ണുകള്‍ നട്ടു.
“മോനെ എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം!”
പതിയെ, തീര്‍ത്തും പതിയെ അവര്‍ പറഞ്ഞു.

ഇന്നലത്തെ സംഭവത്തെ പറ്റിയായിരിക്കണം അവര്‍ക്ക്