Chapter Title : Urangatha Raathrikal 1

എന്റെയൊരു സഹായം. അത്രേതം കണ്ടാൽ മതി താൻ.' 'എനിക്കൊരുപാട് പണമുണ്ട്. അതിൽ കുറച്ച് ഞാൻ തനിക്കു തന്നു സഹായിച്ചതുകൊണ്ട് എന്റെ സമ്പാദ്യം ഇല്ലാതാകത്തില്ല. കിണറ്റിൽനിന്ന് വെള്ളം കോരിയാൽ വീണ്ടും നിറയത്തില്ലേ. അതുപോലെയാണ് എന്റെ കാര്യം' വിൽഫ്രഡ് അതും പറഞ്ഞ് റോസിനെ ഒന്നു നോക്കി. അവൾ മുഖം വെട്ടിത്തിരിച്ച് അകത്തേക്കു നടന്നു. അവളുടെ നിതംബചലനത്തിൽ ഒരു നിമിഷം വിൽഫ്രഡിന്റെ കണ്ണുകൾ തറഞ്ഞുനിന്നു. കീഴ്ച്ചുണ്ടു കടിച്ച് അയാൾ ഒന്നു ചിരിച്ചു. റോസ് നേരെ തന്റെ മുറിയിലേക്കു പോയി. വിൽഫ്രഡും തോമസും വീടിനുള്ളിലേക്കു കയറി. അകത്തേക്ക് കാൽ വച്ചതേ തോമസ് ശബ്ദമുയർത്തി വിളിച്ചു. 'ജാൻസീ. എടീജാൻസീ.'ഓ.' അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ജാൻസിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. 'നീ ഇങ്ങോട്ടൊന്നു വന്നെടി. എന്തൊക്കെയാ വിൽഫ്രഡ് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നതെന്നൊന്നു നോക്കിയേ... റോസ് വാതിൽക്കലേക്ക് നീങ്ങിനിന്ന് മറ്റാരും കാണാതെ ആ രംഗം വീക്ഷിച്ചു. മുഖത്തൊരു കുസ്യതിച്ചിരിയുമായി ജാൻസി എത്തി. വിടർന്ന കണ്ണുകൾകൊണ്ട് പ്രേമഭാവത്തിൽ അവൾ വിൽഫ്രഡിനെ നോക്കി. "അല്ലേലും ഈ അച്ചായനിങ്ങനാ, ഓരോ തവണ വരുമ്പഴും ഇങ്ങനോരോന്ന് കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ചോണ്ടുവരും.' വിൽഫ്രഡ് അവളെ നോക്കി ഒന്നു കണ്ണിറുക്കി. പിന്നെ പ്ളാസ്റ്റിക്ക് ക്യാരിബാഗുകൾ മേശപ്പുറത്തുവച്ചു. ഒരെണ്ണമെടുത്ത് ജാൻസിക്ക് നീട്ടി. 'ഒരു സാരിയാ. ബനാറസിന്റെ ഒറിജിനൽ പട്ട്' ജാൻസി അത് വാങ്ങി തുറന്നു. സാരി പുറത്തെടുത്തു. മജന്തയിൽ പൂക്കളും കസവും തുന്നിയ സാരി. "ഇതിനൊത്തിരി വിലയായിക്കാണുമല്ലോ അച്ചായാ...' അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആഹ്ളാദം തിങ്ങി. 'വെറുതെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കാശു കളയുന്നത്?' 'ഓ.' വിൽഫ്രഡ് നിസ്സാരഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു. 'ഏഴായിരത്തി അഞ്ഞു്റു രൂപ. അഗ്രേതയുള്ള.' തോമസ് അഭിമാനത്തോടെ നിന്നു. "എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ഇങ്ങനാടീ ജാൻസീ...' ജാൻസി അതു