Chapter Title : ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം 3 [Danilo]

അയാളെ നോക്കി.

മത്തായി: ടാ മോനെ.. സാദാരണക്കാർക്കു ഇവരൊക്കെ വല്യ പുണ്യാളന്മാരും പുണ്യാളികളൊക്കെയാ.. പക്ഷെ ലോക കുണ്ണകളാ, ഈ മഠവൊക്കെ ഒരു വെടിശാലയാ അറിയാവോ.

ഗോഗുൽ പിന്നെയും ഒന്ന് ഞെട്ടി.

ഗോഗുൽ: മതി, ചേട്ടൻ നല്ല ഓവറാ.

മത്തായി: ആര്, ഞാനോ. ടാ ചെക്കാ. നീ പേടിക്കുവൊന്നും വേണ്ടാ. ഞാൻ 30 വർഷവായി ഈ അവരാതികളുടെ കൂടെ, ജോലി ചെയ്യുന്നു. ആദ്യം ഡ്രൈവറായിരുന്നു. ഹോ എന്തൊക്കെയാ ഇവിടെ നടക്കുന്നതെന്നു നിനക്ക് അറിയോ. ഇവിടെ ഒരു മൂത്ത വെടിച്ചി ഉണ്ട്. നിന്റെ കോളേജിന്റെ പ്രിൻസിപ്പൽ. ആ കുതിച്ചിയാണ്, പുതിയ പിള്ളേരുടെ കാലകത്തി കൊടുക്കുന്നത്.

ഗോഗുലിനു അല്പം പേടി തോന്നിയെങ്കിലും അയാൾ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ ഒരു ജിക്നസാ ഉണ്ടായിരുന്നു. തത്കാലം അവൻ കേട്ടിരുന്നു.

മത്തായി: പുണ്യമാണെന്ന് പറഞ്ഞു ഈ കൂതിച്ചി പിള്ളേരുടെയൊക്കെ സീൽ അങ്ങ് ആദ്യമേ പൊട്ടിക്കും. മുതുക്കന്മാരായ അച്ഛന്മാർക് കാലകത്തി കൊടുത്താൽ, കിട്ടുന്ന സൗഭാഗ്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്നറിയാൻ ഇവിടുത്തെ പല അവള്മാരെയും ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതി.

ഗോഗുൽ പെട്ടന്ന് ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്ററിനെക്കുറിച്ചു ഓർത്തു. ഇനി സിസ്റ്ററും കൊടുത്ത് നേടിയതാകുമോ ഈ അംഗീകാരങ്ങളൊക്കെ എന്നായി അവന്റെ ചിന്ത.

ഗോഗുൽ: അല്ല ചേട്ടാ, ചോദിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഒന്നും തോന്നരുത്. നമ്മുടെ ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്ററിനെക്കുറിച്ചു എന്താ അഭിപ്രായം.

മത്തായി: ഓഹ്, അവരെയൊക്കെ അക്ഷരം തെറ്റാതെ അമ്മേ എന്ന് വിളികാം. എനിക്ക് പണ്ടേ അറിയാം അമ്മേനെ. കഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലെ വലിയ തറവാട്ടുകാരിയാ. ആദ്യവൊക്കെ, അമ്മേനെ ഒന്ന് കിട്ടാൻ എനിക്കറിയാവുന്ന പല കിഴവന്മാരും ശ്രേമിച്ചിട്ടുണ്ട്. അമ്മയുടെ തറവാടും, കുടുംബക്കാരുടെ പിടിപാടൊക്കെ അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് പാവപെട്ട വീട്ടിലെ പെൺപിള്ളേരുടെ അടുത്ത് കളിക്കുന്നതുപോലെ അവർക്കു അമ്മയെ ഭീഷണിപെടുത്താനൊന്നും പറ്റിയില്ല. പക്ഷെ കൊറേ ദ്രോഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു വർഷംപോലും അമ്മെയെ ഒരു സ്ഥലത്തു നിൽക്കാൻ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല. എപ്പഴും ഓരോന്നും പറഞ്ഞു സ്ഥലം മറ്റും.

ഗോഗുൽ: അപ്പോ ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്റർ ഇതുവരെ മോശം കാര്യങ്ങൾക്കൊന്നും നിന്നുകൊടുത്തിട്ടില്ല എന്നാണോ?

മത്തായി: എന്റെ അറിവിൽ ഇല്ല. അങ്ങനെ വളരെ ചുരുക്കംപേരെയേ എനിക്ക് അറിയൂ. പക്ഷെ അവരെയൊക്കെ ഇങ്ങനെ സ്ഥലം മാറ്റി ഇവന്മാര് സ്വസ്ഥത കൊടിക്കില്ല.

ഗോഗുലിനു ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്റർ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്നു മനസിലായി. വേറെ