ഉഷ്ണനൃത്തം [സ്മിത]

ഉഷ്ണനൃത്തം
USHNA NRUTHAM | Author : Smitha
സമർപ്പണം: സുന്ദരമായ ഭാഷയിലൂടെ നിലാവിന്റെ ഓർമ്മയുണർത്തുന്ന രചനാപാടവം സ്വന്തമായുള്ള പ്രിയനായ ഋഷിയ്ക്ക്
ടെറസ്സിൽ നിന്ന് റോഡിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു സമീർ. എട്ടുമണിയാകുന്നതേയുള്ളൂ. ഇപ്പോഴും നിർമ്മല ആന്റ്റിയും സനാ ആന്റ്റിയുമൊക്കെ ഓട്ടം നിർത്തിയിട്ടില്ല. പാതയ്ക്കിരുവശവും പച്ചയും മഞ്ഞയും നിറത്തിൽ വളർന്ന് നിൽക്കുന്ന മനോഹരമായ പുൽക്കാടുകളാണ്. അവയ്ക്ക് പിമ്പിൽ യൂക്കാലിപ്റ്റസ് മരങ്ങൾ. അതിനപ്പുറത്ത് പുലരി വെയിലിൽ അവ്യക്തമായ നഗരദൃശ്യങ്ങൾ.
നിർമ്മലയും സനയും ഓടിവന്ന് വീടിന്റെ മുമ്പിലെത്തിയപ്പോൾ സമീർ അവരെ നോക്കി കൈവീശിക്കാണിച്ചു. അവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനേയും. പിന്നെ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ വാതിൽക്കൽ പ്രിയങ്ക നിൽക്കുന്നു.
"ആഹാ!"
പരിഹാസസ്വരത്തിൽ പ്രിയങ്ക അവനോട് പറഞ്ഞു.
"രാവിലെ പുസ്തകോം പിടിച്ച് എന്റെ മോൻ റോഡേ പോകുന്ന പെമ്പിള്ളേരെ പഞ്ചാരയടിക്കുവാണോ?"
"ഈ മമ്മി!"
സമീർ ചമ്മലോടെ പറഞ്ഞു.
"പഞ്ചാരയടിക്കാൻ അവരെന്നാ കോളേജ് പിള്ളേരാണോ? നിർമ്മലാൻറ്റിയും സനാൻറ്റിയുമാ മമ്മി,"
"ഓഹോ! നേര്?"
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ടെറസ്സിനടുത്തേക്ക് വന്നു. പിന്നെ ദൂരേയ്ക്ക് ഓടിയകന്ന സ്ത്രീകളെ നോക്കി.
"വിശ്വാസമായോ ഇപ്പം?"
അവൻ ചോദിച്ചു.
പ്രിയങ്ക ചിരിച്ചു. അവനെ അർത്ഥഗർഭമായി നോക്കി.
"ഉം? എന്നാ?"
നീരസത്തോടെ സമീർ ചോദിച്ചു.
"അല്ല നിന്റെ ഏജിലെ ചെക്കന്മാർക്ക് ഇപ്പം ആന്റ്റിമാരെയാ കൂടുതൽ നോട്