Chapter Title : ഉസ്താദിന്റെ ലീലാവിലാസങ്ങൾ [ബാലൻ കെ നായർ]

കണ്ടോണ്ടിരിക്കലോ ഈ ഹൂറിനെ...

ഞാൻ : എന്നെ അത്രക്കിഷ്ട...

ഉസ്താദ് : ജീവനാണ് മോളെ റസിയാ...

ഞാൻ : എനിക്ക് ഒരു ഭർത്താവും കുട്ടിയും ഉണ്ട് പുറത്താരും ഈ ബന്ധം അറിയരുത് എനിക്ക് വാക്ക് തരണം

ഉസ്താദ് : ഒരിക്കലും ആരും അറിയില്ല ഭാര്യയും മക്കളും എനിക്കും ഉള്ളതല്ലേ .....

ഞാൻ : എങ്കിൽ ഈ റസിയ ഇനി മുതൽ ഈ ഉസ്താദിന് സ്വന്തമാണ്

ഉസ്താദ് : എന്റെ പൊന്നേ....

ആ ബന്ധം വളർന്നു അകലാൻ കഴിയാത്ത വിധം ഞങ്ങൾ പ്രണയത്തിലായി .എന്നും എന്റെ ഫോട്ടോകൾ വാങ്ങും, ഒരുപാടുമ്മ തരും .

ഒരു ദിവസം വിളിക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്നെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞു

ഉസ്താദ് : നിന്നെ കാണാൻ തോന്നുന്നു ഖൽബേ...

ഞാൻ : കൊറേ ഫോട്ടോ ഇല്ലേ അത് എടുത്ത് വച്ചു നോക്കിക്കോ

ഉസ്താദ് : അതല്ല നേരിട്ട് കാണാൻ തൊന്നുവാ ...

ഞാൻ : എന്തിനാണാവോ

ഉസ്താദ് : കെട്ടിപിടിച്ചുമ്മ വക്കാൻ ..

എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു തരിപ്പ് കടന്നു പോയി .

ഞാൻ : അത് മാത്രം മതിയോ എന്റെ പൊന്നിന്

ഉസ്താദ് : പോരാ ...

ഞാൻ : പിന്നെ എന്താ വേണ്ടത്

ഉസ്താദ് : നിന്നെ വേണം

ഞാൻ : എന്നെയോ എന്തിനു ?

ഉസ്താദ് : കടിച്ചു തിന്നാൻ
ഞാൻ : ശൊ കൊച്ചു കള്ളൻ

എന്റെ ശരീരം രോമാഞ്ചം കൊണ്ട് പൂത്തുലഞ്ഞു .എവിടൊക്കെയോ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നപോലെ.

ഞാൻ : എനിക്കും കാണാൻ തോന്നുവാ

ഉസ്താദ് : ഞാൻ വരട്ടെ വീട്ടിലോട്ടു

ഞാൻ : അയ്യോ വേണ്ട ആരേലും കണ്ടാൽ പ്രെശ്നം ആണ്

ഉസ്താദ് : പ്ളീസ് ഡീ  കൊത്യാവാ ....

ഞാൻ : അയ്യോ ചതിക്കല്ലേ അവസരം വരട്ടെ സമയം ആവട്ടെ. എന്തായാലും ഞാൻ ഇങ്ങൾക് ഉള്ളതല്ലേ

ഉസ്താദ് : ആ അത് കേട്ടാ മതി ഞാൻ കാത്തിരുന്നോളാം

ഞാൻ : ശോ  ഇങ്ങനൊരു കൊതിയൻ

ഉസ്താദ് : നിന്റെ മൊലയുടെ ഫോട്ടോ അയക്കുമോ

ഞാൻ : അയ്യോ അതെന്തിനാ...