Chapter Title : ഉടമകളില്ലാത്ത പൂറുകൾ [പവിത്രൻ]

ഒന്നുടെ ഇളകി. എന്നാലും വീഴുല്ല,  മറിയ പറഞ്ഞതല്ലേ..

"മോളെ സൂസി..  മത്തായിച്ചന് ഒരു ഗ്ലാസ്‌ ചായ ഇട്ടേടി.. "

മറിയം വിളിച്ചു പറഞ്ഞതല്ലാതെ മറുപടി ഒന്നും വന്നില്ല.പാത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ മത്തായികുള്ള ചായയ്ക്കുള്ള തയാറെടുപ്പ് തുടങ്ങിയെന്നു മനസിലായി മറിയത്തിനു.

"മോള് പോയില്ലായിരുന്നോ... "

കസേരയിൽ ഉറപ്പിച്ച ചന്തി തെല്ലൊന്നു മോളിലോട്ടു പൊങ്ങി മത്തായിയ്ക്.

"അവിടെ ഇരി മത്തായി.. പറയാനുള്ളത് അവളുടെ കാര്യം തന്നാ. "

മത്തായിയുടെ വെപ്രാളവും പരവേശവും ഒന്ന് കുറയട്ടെന്നു കരുതി മറിയ പറഞ്ഞു. മത്തായി ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. മത്തായി കെട്ടിയ മനക്കോട്ടകൾക് അത് വരെ ആയുസ് കിട്ടിയുള്ളൂ.

ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്ന മറിയം രണ്ടടി മുന്നോട്ടു വച്ചു. മത്തായിയുടെ നെറ്റിയിൽ മൊട്ടിട്ട വിയർപ്പു തുള്ളികളൊക്കെയും ഉടുത്ത മുണ്ടിന്റെ തലപ്പ് കൊണ്ട് മറിയ ഒപ്പിയെടുത്ത്. മുണ്ടും ബ്ലൗസും മറയ്ക്കാതെ ബാക്കി വച്ച മറിയയുടെ കൊഴുപ്പേറിയ വയറിനു നേരെ നീട്ടിപ്പിടിച്ച മൂക്കിന് ചുറ്റും വീണ്ടും വിയർപ്പു തുള്ളികൾ മൊട്ടിട്ടു. ശ്വാസവും നിശ്വാസവും താളം തെറ്റി മത്തായിക്ക്.

"നീ നീങ്ങി നിൽക്ക് മറിയേ.. പെണ്ണകത്തുണ്ട്.. "

പെണ്ണ് പിടിയനാണെങ്കിലും മത്തായി കുടുംബ ബോധം ഉള്ളവനാണ്. അതില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മറിയയുടെ ഉടു മുണ്ട് ഒറ്റ വലിയ്ക്ക് മത്തായിയുടെ കയ്യിലിരുന്നേനെ..

"ഈശോയെ ഈ പറഞ്ഞത് മത്തായി തന്നാണോ.. !"

താടിയ്ക് കയ്യും കൊടുത്തു മറിയം രണ്ടടി പിന്നോട്ട് മാറി. ഒറ്റമുണ്ട് ഒന്നുടെ അയച്ച് പൊക്കിളിനു മുകളിലായി മടക്കി കുത്തി. ഒട്ടിപ്പിടിച്ച വയറിനുള്ളിലേക്ക് കയറിയ കൈ കുറച്ചു നേരം അനങ്ങാതിരുന്നു. മറിയയുടെ കടകണ്ണിൽ അതും നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കുന്ന