Chapter Title : ഉടമകളില്ലാത്ത പൂറുകൾ [പവിത്രൻ]

മത്തായി തെളിഞ്ഞു.

"ഇങ്ങനെ വെള്ളം കുടിക്കാതെ മത്തായി.. സൂസി ചായ എടുക്കുന്നുണ്ട്.. "

മത്തായിയുടെ നിസ്സഹായത മറിയയുടെ രസം കൂട്ടി. ഇതിനുള്ള പ്രതികാരം മത്തായി മറിയയുടെ പൂറിൽ തന്നെ തീർക്കുമെന്ന് മറിയക്ക് അറിയാം. പക്ഷേ മത്തായി ഇപ്പോൾ നിസ്സഹായനാണ്. മുണ്ടിനുള്ളിൽ ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്ന ഉടവാള് പോലും ഊരിയെടുക്കാനാവാത്ത പോരാളി ആയി മത്തായി ആ പോർക്കളത്തിൽ തളർന്നിരുന്നു.

മറിയയുടെ നിൽപ്പും ഭാവവും കടിഞ്ഞാൺ പൊട്ടിച്ച അവന്റെ കുണ്ണയെ മുണ്ടിനു മുകളിൽ ഒന്ന് തലോടി ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഒരു ശ്രെമം നടത്തി നോക്കി. കഴപ്പ് മൂത്ത കുണ്ണയുണ്ടോ മത്തായി പറഞ്ഞാൽ കേൾപ്പൂ. ഷഡ്ഢിയുടെ ഇടത്തും വലത്തും എല്ലാം തിരുകി നോക്കിയിട്ടും മുണ്ടിനു മുകളിലെ ഗോപുരം താഴ്ന്നില്ല.

കൺപുരികങ്ങൾ മുകളിലേക്ക് വെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് മറിയം കാര്യം തിരക്കി. മുണ്ടിൽ പൊങ്ങി നിന്ന മത്തായിയുടെ കുണ്ണ മറിയയ്ക് കൗതുകമായി.

"കർത്താവേ ഇതിനു നേരവും കാലവും ഒന്നുമില്ലേ.. "

കീഴ്ച്ചുണ്ടിലെ ചുവന്നു തുടുത്ത മാംസത്തിനെ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ ഞെരിച്ചു മറിയ ആ കാഴ്ചകൾ കണ്ടു അന്തം വിട്ടു.

"മത്തായിച്ചന് ചായ കൊട് മോളെ.. "

കവിളിൽ ചെറു നാണം പൂത്തു നിർത്തിയ ഇരുപതുകാരിയോട് മറിയ പറഞ്ഞു. പൊന്നിൻ കുടത്തിനു എന്തിനു പൊട്ടു എന്ന് പഴമക്കാർ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതെത്ര ശെരി. കഴുത്തിലും കാതിലും ഒരു തരി പൊന്നില്ലെങ്കിലും സൂസിയുടെ മുഖത്ത് നിന്നു കണ്ണെടുക്കാൻ ഏതൊരാണും പാടുപെടും . മറിയയേക്കാൾ ഒരിഞ്ചു ഉയരക്കൂടുതൽ ഒഴിച്ചാൽ ബാക്കിയെല്ലാം അമ്മയെ കടഞ്ഞെടുത്ത ഉടലാണ് മകൾക്കും.. നീളൻ കാലുകളിൽ നീല ഞരമ്പുകൾ ചിലയിടത്തെല്ലാം തെളിഞ്ഞു കാണാം. പുരോഗമന വാദികളായ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കാലുകളെ പോലെ ഷേവ് ചെയ്ത്