Chapter Title : ഉടമകളില്ലാത്ത പൂറുകൾ [പവിത്രൻ]

വികൃതമാക്കാതെ അവളുടെ കാലിലെ രോമങ്ങൾ ഇടതൂർന്നു നിന്നു.

"ചായയൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു.. "

എന്നാലും നീട്ടി പിടിച്ച ചായ ഗ്ലാസ്സിനെ മടക്കി അയച്ചില്ല മത്തായി. വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയിട്ട് ഇതിപ്പോള് മൂന്നാമത്തെ ഗ്ലാസ് ചായയാണ് മത്തായി വലിച്ചു കയറ്റുന്നത്.

"പഞ്ചാര കുറവായിരുന്നു.. "

ചായയുടെ കുറ്റവും കുറവുകളും പറയാൻ മത്തായിക്ക് അവസരം കൊടുക്കാതെ സൂസി തന്നെ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചു.

"അത് ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ മത്തായിക്കുണ്ടെന്നാ നാട്ടുകാര് പറയണേ.. "

അമ്മയുടെ ഫലിതം മകൾക്കും ബോധിച്ചു. ചോര നിറമാർന്ന ചുണ്ടുകൾ വിടർന്നു.

ഒന്ന് സുഖിക്കാൻ ഉറപ്പിച്ചു വീട്ടിൽ  കയറിയ മത്തായി അണ്ടി മുറിഞ്ഞ അവസ്ഥയിലുള്ള ഇരുപ്പ് തുടർന്നു.

"മത്തായിയെ.. ഇതെന്ത് ഇരുപ്പാടാ.. നീ എന്താ ഒന്നും പറയാത്തേ..? "

"നിങ്ങള് അമ്മയും മോളും കൂടി പറയുന്നുണ്ടല്ലോ ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ.. "

"കണ്ടോടി പെണ്ണേ.. കളിയാക്കിയത് മത്തായിക്ക് ഇഷ്ടപെട്ടിട്ടില്ല.. "

"അതിനു ഞാനല്ലല്ലോ അമ്മയല്ലേ മത്തായിച്ചനെ കളിയാക്കിയത്.. "

"ആണോടാ മത്തായി...? "

അതിനും മത്തായി മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

"നിനക്കറിയതോണ്ടാ മോളെ മത്തായിയെ.. നീയില്ലാത്ത നേരത്തെ  മത്തായിയുടെ കളിയും കളിയാക്കലും. "

മത്തായി ഒന്ന് ഞെട്ടി.. ഈ പെണ്ണുമ്പിള്ള എന്തൊക്കെയാ വിളിച്ചു പറയുന്നേ ഈ പെണ്ണിന്റെ മുൻപിൽ വച്ചു.

"മത്തായിയെ നീ ഇപ്പോളും പിണങ്ങി ഇരിക്കുവാണോടാ.. "

"എന്റെ മറിയേ നീയൊന്നു നിർത്തുന്നുണ്ടോ ഇത്.. തമാശ കളഞ്ഞിട്ട് കൊച്ചിന്റെ കാര്യം എന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ.. അത് പറ.. "

മത്തായിയിലെ ഉത്തരവാദിത്വ ബോധമുള്ള പൗരൻ സടകുടഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റു.

"മത്തായിയെ നിനക്കറിയാലോ ഞങ്ങളുടെ അവസ്ഥ.. "

മറിയയുടെ സ്വരം താഴ്ന്നു.. തൊണ്ടയിൽ നിന്നു ഇടറിയ