Chapter Title : ഉടമകളില്ലാത്ത പൂറുകൾ [പവിത്രൻ]

വാക്കുകൾ. മുഖ ഭാവത്തിൽ മുഴുവൻ ദയനീയത. ഒരു നിമിഷം മുൻപ് തന്റെ മുൻപിൽ നിന്നു കഥാപ്രസംഗം നടത്തിയ  മറിയ വേറെ ആരോ ആയിരുന്നോ എന്ന് മത്തായിയെ പോലും അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിലുള്ള അഭിനയ പ്രകടനങ്ങളുമായി മറിയ കളം നിറഞ്ഞു.

"ഞങ്ങൾക്കിപ്പോ പറയാൻ നീയേ ഉള്ളൂ.. നിനക്കും അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാവുന്നു കണ്ടാൽ പറയുന്നില്ല.. "

വികാരങ്ങൾ വാക്കുകളിലും ഭാവങ്ങളിലും വാരി വിതറി മറിയ എന്ന സ്വാഭാവ നടി നാടകിയമായി കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി.

"ഇതുവരെ നീ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലല്ലോ മറിയേ.. "

"മത്തായിയെ നീ കണ്ടില്ലേ പെണ്ണ് വളർന്നു. നാളെ ഒരുത്തന്റെ കൂടെ കെട്ടിച്ചു വിടണ്ടതാ.. ദിവസോം കഴിഞ്ഞു പോവാനുള്ളത് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്.. അത് പോരല്ലോ.. "

മറിയം പറഞ്ഞതല്ലേ ലൂസിയെ നന്നായിട്ട് തന്നെ നോക്കി കളയാന്നു മത്തായി  കരുതി . പെണ്ണ് ഒരുപാട് വളർന്നിരിക്കുന്നു. മറിയയുടെ മുലകൾക്ക് ആ നാട്ടിൽ ഒരു വെല്ലുവിളി ഉയർത്തണമെങ്കിൽ അതിനു  സ്വന്തം മോള് തന്നെ വേണം. നരച്ച തുണി കൊണ്ട് നെയ്തു വച്ച കുപ്പായത്തിനു താഴെ സൂസിയുടെ പാൽപാത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിന്നു. അതിനും താഴെ അവളുടെ അമ്മയെ പോലെ തന്നെ വലിയ പൊക്കിൾ കുഴിയുള്ള വയറിന്റെ മടക്കുകളും കാണാതിരിക്കില്ല.

"മത്തായിയേ.. "

സൂസിയുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ മതി മറന്നു നിന്ന മത്തായി മറിയം പറഞ്ഞ ബാക്കിയൊന്നും കേട്ടില്ല..

"എല്ലാം ശെരിയാക്കമെടി മറിയേ.. "

"എന്ത്‌ ശെരിയാക്കാമെന്നു.. "

"നീ പറഞ്ഞതു.. "

"ഞാനെന്താ പറഞ്ഞത്.? "

"അത്... "

മത്തായി അമ്മയുടെയും മോളുടെയും മുൻപിൽ കിടന്നു ഉരുണ്ടു കളിച്ചു.

"എടാ മത്തായി കൊച്ചിന് എന്തെങ്കിലും