Chapter Title : വാച്ച് മാൻ [ അൻസിയ ]

വമിച്ച വിയർപ്പ് ഗന്ധം എന്നെ വികാരം കൊള്ളിച്ചു....

"ധന്യേ നീ..."

"ഞാനിന്ന് അറിഞ്ഞു ലച്ചു എല്ലാം...."

"എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു...??

"ശരിക്കും സുഖിച്ചു എന്താ പറയാ നിന്നോട് മാഷന്നെ സ്വർഗ്ഗം കാണിച്ചു...."

"നിനക്ക് വേദനിച്ചില്ലേ....??

"ആദ്യം കയറ്റുമ്പോ സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല പിന്നെ അത് സുഖമായി കയറി...."

"എന്ത് വലുതാ മാഷിന്റെ..."

"നീ കണ്ടോ ശരിക്കും...???

"ഉം.. കണ്ടു..."

"ശരിയാ നല്ല വലുതാ അത് കയറുമ്പോഴുള്ള സുഖമില്ലേ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയില്ല...."

"നിനക്ക് മാഷിന്റെ മുന്നിൽ തുണി അഴിച്ചിട്ട് നിക്കുമ്പോ വഷള് തോന്നിയില്ലേ....??

"അങ്ങനെ നാണിച്ചാൽ സുഖിക്കാൻ പറ്റില്ല.... നാളെയും വരാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നോട്..."

"എന്നും വേണ്ട ധന്യേ.... വല്ല കുഴപ്പവും ആകും..."

"നീ മിണ്ടാതിരിക്ക് പെണ്ണേ.... എനിക്കവിടുന്നു വരാൻ തന്നെ തോന്നുന്നില്ല.... പിന്നെ മാഷ് പറഞ്ഞയച്ചതാ...."

"നിന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല .... "

"പറയണ്ട .... എന്നോട് മാഷ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എപ്പോഴും വേണമെന്ന എന്നെ.... ചെറിയ കുട്ടികളെ കളിക്കാൻ നല്ല സുഖം ആണത്രേ.... നിനക്ക് വേണോ...??

"അയ്യട എനിക്കൊന്നും വേണ്ട...."

അങ്ങനെ പറഞ്ഞുവെങ്കിലും എന്റെ ഉള്ളിൽ നല്ല ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു ....

"നിനക്കൊക്കെ വിരലിട്ട് കളിക്കാനെ ഭാഗ്യമുള്ളു...."

എനിക്കവളോട് ദേഷ്യവും വാശിയും ഒരുപോലെ തോന്നി അവളിൽ നിന്നും അത് കേട്ടപ്പോൾ.... പക്ഷെ അവളോടുള്ള വാശിയിൽ മറ്റൊരാൾക്ക് തുണി അഴിച്ചു കൊടുക്കലല്ല എന്നെന്റെ മനസ്സിനെ ഞാൻ ആവും വിധം പഠിപ്പിച്ചു.... പതിയെ അവളിൽ നിന്ന് അകലാനും ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു..... തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിലും ധന്യയിൽ നിന്നും എനിക്ക് ആ വിയർപ്പ് ഗന്ധം അനുഭവപെട്ടെങ്കിലും ഒന്നും ചോദിക്കാതെ ഞാനവളെ മനപ്പൂർവ്വം ഒഴിവാക്കി.....

ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം