Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

ചേർന്ന് ആ കക്ഷത്തിൻെറ മണം മൂക്കിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു... ആഹ്... എന്ത് നല്ല മണം...

“ എന്താടാ കണ്ണാ... നിനക്ക് അമ്മേടെ കക്ഷത്തിലെ മണം നല്ലോണം ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് തോന്നുന്നു... “ അവൻെറ മുഖഭാവം കണ്ട് അവളിൽ കുസൃതി തോന്നി...

“ അതേ അമ്മേ... അമ്മ സന്തൂർ സോപ്പ് ഇട്ടാണോ കുളിക്കുന്നേ... നല്ല മണം... “ അവനൊന്ന് കൂടി മൂക്ക് വിടർത്തിയപ്പോൾ അവൾ കക്ഷം പൊക്കി അവൻെറ മൂക്കിനോട് അടുപ്പിച്ചു...

“ നിനക്കിഷ്ടോണോ സന്തൂറിൻെറ മണം... മണത്തോടാ കണ്ണാ... “ അവൻെറ കണ്ണടച്ച് സുഗന്ധം ആസ്വദിക്കുന്ന മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അവനോട് വാൽസല്യം തോന്നി...

പാചകം തീർന്നതും അവളവനെ പൊക്കിയെടുത്ത് താഴെയിറക്കി പുറത്തേക്ക് നടന്നു... വരാന്തയിലെത്തിയപ്പോഴതാ കേശവൻ കേറി വരുന്നു...

“ ആഹാ... നീയിവനെ കുറിമുണ്ടൊക്കെ ഇടീച്ച് കുഞ്ഞാവയാക്കിയോ... എടി അവന് പതിനെട്ട് വയസ്സായി... വലിയ മുണ്ടൊന്നും ഇല്ലേടി അവന് ഉടുക്കാൻ... “ കേശവൻ ചിരിയടക്കുവാൻ പാടുപെട്ടു...

“ നിങ്ങൾ അധികമൊന്നും കളിയാക്കണ്ട കെട്ടോ... ഇവനേ എൻെറ കണ്ണനാ... അല്ലേ വാവേ... എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്യും... “ സരസ്വതി കേശവനെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തിക്കൊണ്ട് കൃഷ്ണൻെറ താടിയിൽ പിടിച്ച് ആട്ടി അരുമയോടെ കൊഞ്ചിച്ചു...

“ ആഹാ... അവന് ചെല്ലപ്പേരുമിട്ടോ... കണ്ണൻ... കൊള്ളാമെടാ... നിനക്ക് ആ പേര് ചേരുന്നുണ്ട്... “ കേശവൻ അരമതിലിൽ ഇരുന്നു...

“ ഞാൻ അമ്മേടെ കുഞ്ഞാവയാ... അല്ലേ അമ്മേ... “ സരസ്വതിയെ കഴുത്തിലൂടെ വട്ടം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കൃഷ്ണൻ ചിണുങ്ങി... അവളവൻെറ വലതു കവിളിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു...

കേശവൻ ഓർത്തു... എത്രയോ നാളുകളായി അമ്മയായി കഴിഞ്ഞാൽ കുഞ്ഞിനെ