Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

കൊണ്ട് ആ തടിപ്പലകകൾ കരഞ്ഞു...

പ്രതിയെ കൊണ്ടു പോകുന്ന പോലെ സരസ്വതി കോണിപ്പടി കടന്ന് ഇടനാഴിയും താണ്ടി ഇടത് വശത്തായുള്ള മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ചു...

അവനെ അകത്ത് കയറ്റി അവൾ മുറിയുടെ മരത്തടിയുടെ ഓടാമ്പലിട്ടു...

പഴയ ഒരു തറവാട് ആയതു കൊണ്ട് മരത്തിൻെറ ഓടാമ്പൽ ആയിരുന്നു ആ മുറിക്ക്... മുറിയിലേക്ക് കേറുമ്പോൾ ഇടതു വശത്തായി ഒരു തടിമേശ... മുന്നിൽ ഒരു കയ്യില്ലാത്ത തടിക്കസേര... അതിനു തൊട്ടടുത് വലത് ഒരു ഇരുമ്പ് അലമാര... അതിലെ കണ്ണാടി വലുതും നീളവുമുളളതായിരുന്നു... നേരെ നോക്കിയാൽ അഴികളില്ലാത്ത മരത്തിൻെറ ജനാല കാണാം... വലതുവശത്തായി ഒരു വലിയ കട്ടിൽ... അതിൽ ആറടി നീളത്തിലുള്ള ഒരു സപ്രിംഗ് ബെഡ്ഡുണ്ട്... രണ്ട് വെളുത്ത തലയിണകൾ... വൃത്തിയുള്ള മുറി... മുകളിൽ ഒരു പഴഞ്ചൻ ഫാൻ... അത് കറങ്ങുമ്പോൾ ചെറിയ ഞരക്കം കേൾക്കാം... വാതിലിനു മുകളിലായി ഒരു ബൾബും...

“ ഇതാണ് കണ്ണാ നിൻെറ മുറി... “ അതും പറഞ്ഞ് സരസ്വതി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ തുറന്നു കിടക്കുന്ന ജനാലയിലൂടെ ദൂരത്തേക്ക്... പാടത്തേക്ക്... ജനൽകമ്പിയിൽ പിടിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്ന കണ്ണനെയാണ്...

“ അമ്മയ്ക്ക് എന്താണ് അറിയേണ്ടത്... “ അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ചോദിച്ചു...

അവൻ സങ്കടപ്പെട്ട് നിൽക്കുകയാണെന്ന് സരസ്വതിക്ക് മനസ്സിലായി...

അവളവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനെന്ന വണ്ണം അവൻെറ പുറത്ത് തൻെറ ദേഹം അമർത്തി...

അവൻെറ വയറിലൂടെ കൈകൾ കോർത്ത് പതിയെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു...

“ എൻെറ കണ്ണൻെറ എല്ലാം എനിക്കറിയണം... എൻെറ മാത്രമാകണം എൻെറ മോൻ... പറ അമ്മയോട്... “ സരസ്വതിയുടെ ഭാരിച്ച ബ്രായുടെ ബന്ധനമില്ലാത്ത മുഴുത്ത മുലകൾ അവൻെറ നഗ്നമായ പുറത്ത്