Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

അമർന്നപ്പോൾ അവനൊന്ന് കിടുത്തു...

അവനൊന്ന് ഇടത്തേക്ക് മുഖം തിരിച്ച് കേഴുന്ന പോലെ അവളെ നോക്കി...

സരസ്വതി അവൻെറ മുഖത്തേക്ക് തൻെറ മുഖം അടുപ്പിച്ചു...

“ അമ്മയോട് പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ മോന്... “ അവളുടെ തുടിപ്പുള്ള വട്ടമുഖത്ത് നിന്ന് ഉച്ഛാസം അവൻെറ മുഖത്തടിച്ചു...

“ ഇല്ല അമ്മേ... അങ്ങനെ പറയുവാൻ മാത്രമൊന്നും ഇല്ല... ഓർമ്മ വച്ചപ്പോൾ മുതൽ മഠത്തിലാണ്... ആരൊക്കെയോ എടുത്ത് വളർത്തി... ആരൊക്കെയോ ഭക്ഷണം തന്നു... സ്നേഹമെന്തെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടില്ല അമ്മേ... ഇപ്പോഴാണ് ആരെങ്കിലും എനിക്കുണ്ടെന്ന് ഒരു തോന്നലുണ്ടായത്... “ അവൻ കരഞ്ഞു പോയി...

സരസ്വതി അവനെ തിരിച്ചു നിർത്തി തൻെറ ഉടലിലേക്ക് ചേർത്തു പുൽകി...

അവൻെറ നെറ്റിയിലും കണ്ണീരണിഞ്ഞ കണ്ണുകളിലും കവിളുകളിലും ചുംബന വർഷം നടത്തി...

കണ്ണനും അവളെ വാരിപ്പുണർന്നു...

അവൻെറ ചെറിയ കൈകൾ അവളുടെ ഇടുപ്പുകളിലും ഇറക്കി വെട്ടിയ ബ്ലൌസിനു പുറത്തും തലോടി...

ഈ നിമിഷങ്ങൾ ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്നവന് തോന്നി...

“ ഇനി അമ്മയുണ്ടെടാ കണ്ണാ നിനക്ക്... നീ എൻെറ മാത്രമല്ലേ... പറ... “ അവൾ അവൻെറ മുഖം തൻെറ കൈക്കുമ്പിളിലാക്കി സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു...

“ ഞാനീ പൊന്നമ്മേടെ മാത്രമാ... “ കണ്ണൻ മുഖം കുനിച്ച് അവളുടെ ബ്ലൌസിൻെറ ഇടയിലായി ഞെരുങ്ങുന്ന മുലക്കുന്നുകളിലേക്ക് അമർത്തി... അവിടെ മുഖമിട്ട് ഉരച്ചു...

“ ആഹ്... ൻെറ പൂച്ചക്കുട്ടിയാ നീ... “ അവൻെറ നനുത്ത ചുണ്ടുകൾ കൊഴുത്ത മാറിടങ്ങളിൽ തഴുകിയപ്പോൾ അവളൊന്ന് കുറുകി...

“ ഇനി ആരെങ്കിലും നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു വന്നാൽ എന്നെ വിട്ടു പോകുമോ മോനേ... “ അവളവനെ അടക്കി പിടിച്ച് അവൻെറ ഇടതു കാതിൽ രഹസ്യം