Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

പോലെ ചോദിച്ചു...

അതേ സമയം കണ്ണൻെറ കൈകൾ അവളുടെ മടക്കുള്ള ഇടുപ്പുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കിറങ്ങി കൊഴുത്ത് വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിൽ വിശ്രമിക്കകയായിരുന്നു...

“ ഇനി ആരൊക്കെ വന്നാലും ഞാനെൻെറ അമ്മയെ വിട്ട് പോകില്ല... സത്യം... “ അവളുടെ വിടർന്ന ചന്തികളിൽ കൈവിരലുകൾ വിടർത്തി താങ്ങിയായിരുന്നു അവൻെറ സത്യം പറച്ചിൽ...

സരസ്വതി അതുകേട്ട് മനസ്സ് നിറഞ്ഞു പുഞ്ചിരിച്ചു...

“ അതു കേട്ടാൽ മതി മോനേ... നിന്നെ ആരും സ്നേഹിക്കാത്ത പോലെ ഈ അമ്മ സ്നേഹിക്കും ൻെറ കണ്ണാ... “ അവൾ അതു പറഞ്ഞ് അവൻെറ മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ കണ്ണടച്ച് പതിയെ ഉമ്മവയ്ക്കുന്നത് പോലെ കാണിച്ച് മൂക്ക് ഉൂമ്പി...

കണ്ണനതൊക്കെ പുതിയ അനുഭവങ്ങളായിരുന്നു...

“ മോനേ... നമുക്ക് അല്പം കിടന്നാലോടാ... “ അവൾ അവൻെറ മൂക്കിൽ പിടിച്ചാട്ടി കൊഞ്ചിച്ചു...

“ ആ... അതിനെന്താ കിടക്കാം അമ്മേ... “ സരസ്വതി അവനെ ചേർത്തു പിടിച്ച് വലിയ കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി....

ആറടി നീളവും വീതിയുമുള്ള ആ മഹാഗണി കട്ടിലിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്നത് സ്പ്രിംഗ് ബെഡ്ഡായിരുന്നു...

സരസ്വതി അവനെയൊന്ന് തള്ളി മെത്തയിലേക്കിട്ടു...

കണ്ണൻ മെത്തിയിൽ കുറുകെ വീണൊന്ന് ഉയർന്നു താഴ്ന്നു...

ഇത്തരം ബെഡുകളിൽ അവനാദ്യമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു...

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കിടക്കുന്ന കണ്ണൻെറ ദേഹത്തേക്ക് ൻെറ കണ്ണാ... അമ്മേടേ പൊന്നേ... എന്നു വിളിച്ചു സരസ്വതി തൻെറ കൊഴുത്ത ദേഹം അമർത്തി വീണു...

അങ്ങനെ വീണപ്പോൾ സരസ്വതിയുടെ ദേഹത്ത് ബ്ലൌസിനു മുകളിൽ ഇട്ടിരുന്ന വെള്ളത്തോത്ത് അഴിഞ്ഞു ബെഡ്ഡിൽ വീണു...

അവളതൊന്നും കാര്യമാക്കിയില്ല...

ഇതെല്ലാം സ്നേഹത്തിൻെറ നിമിഷങ്ങളാണെന്നേ അവളോർത്തുള്ളൂ...

കണ്ണനോട് അവൾക്ക് അത്രയ്ക്കും വാത്സല്യം തോന്നി...

അങ്ങനെ വീണപ്പോൾ അവളുടെ കൊഴുത്ത