Chapter Title : ?വാപ്പാന്റെ ദുഃഖവും ഷംനയുടെ സ്വപ്നവും? [ലൂസിഫർ]

ഖാദറിനൊരു പൂതി.

"കുറച്ചൂടെ കഴിയട്ടെ.. പതിനെട്ടാവുമ്പോഴേക്കും കെട്ടിക്കാൻ ഇത് പഴയ കാലമൊന്നുമല്ലല്ലോ.." ചോദിക്കുന്ന എല്ലാരോടും പറയുന്ന അതേ മറുപടി അബു സുഹൃത്തിനോടും പറഞ്ഞു.

"എന്തായാലും കൊടുക്കുമ്പൊ പറയണം.. ഇന്റെ മോൻ ദുബായിലാണ്.. അടുത്ത വരവിന് ഓന്റെ നിക്കാഹ് നടത്തണമെന്നാണ് ഇന്റെ ആഗ്രഹം."

തന്റെ ഫോൺ നമ്പർ കൈമാറിയ ശേഷം മിസ്കോൾ അടിപ്പിച്ച് ഖാദർ എതിർവശത്തുള്ള കാലിയായ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു.

അബൂബക്കറും ഇരുന്നു. കാണുന്നോർക്കൊക്കെ ഇത് തന്നെയാണ് ചോദിക്കാനുള്ളത്. കൊടുക്കണുണ്ടോ കൊടുക്കണുണ്ടോന്ന്. തന്റെ മോളെന്താ കച്ചോടച്ചരക്കാണോ.?

"കച്ചവടച്ചരക്കല്ല.. ഒരു കൊച്ചു ചരക്കാണ്.! നീ വിത്ത് നട്ട് നനച്ച് വളർത്തി വലുതാക്കിയ മധുരപ്പതിനേഴ് കഴിഞ്ഞ മൊഞ്ചുള്ള ഹൂറി." മനതാരിൽ ആരോ മന്ത്രിച്ചതും അയാൾ മകളെ നോക്കി.

ഈ മാറിലെ മാൽഗോവാ മാമ്പഴങ്ങളും, ആറിലെ ആമ്പൽ മൊട്ടും അതിരസമാം അമൃതും താൻ രുചിച്ചു നോക്കാതെ മറ്റൊരാൾക്ക് നൽകുകയോ.? ഒരിക്കലുമില്ല.! മകളുടെ കൈ പിടിച്ചയാൾ തന്റെ മടിയിലേക്ക് വച്ച് 'വാത്സല്യത്തോടെ' തഴുകി. അവളത് അറിഞ്ഞില്ലെന്ന് തോന്നി. അവൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കി മറ്റേതോ ലോകത്താണ്.

മനസ്സില്‍ ഷഫീക്കിനെ കാണുകയായിരുന്നു ഷംന. പിന്നാലെ നടന്ന ആരേയും ഇന്നോളം മൈന്റ് ചെയ്തിട്ടില്ല. സത്യത്തിൽ പേടിയായിരുന്നു കാരണം. അവൻ പിന്നാലെ നടക്കുകയായിരുന്നില്ല. കാറിൽ വരികയായിരുന്നു. അതും നല്ല ഫോറിൻ കാറിൽ.. ചുരുളൻ മുടിയും, എപ്പോഴും ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത സുന്ദരമായ മുഖവും ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ ആ ഭയത്തിനുമീതെ ഒരു കൊതി കൂടുകൂട്ടി. അപ്പോഴും അവന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം പുഞ്ചിരിയിൽ മറുപടി ഒതുക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

പിന്നീടാണറിഞ്ഞത് നാട്ടിലെ എറ്റവും വലിയ പണക്കാരന്റെ ഒറ്റ മോനാണെന്ന്. അതോടെ വീണ്ടും പരിഭ്രമമായി. അകലാൻ