Chapter Title : ?വാപ്പാന്റെ ദുഃഖവും ഷംനയുടെ സ്വപ്നവും? [ലൂസിഫർ]

പെങ്ങളോട് പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

"എനിക്ക് അന്റെ വാപ്പാനെ ഒരു പരിചയവും ഇല്ല.. പിന്നെ ഞാനെങ്ങനെ മുൻകൈ എടുക്കാനാണ്." റഷീദ് കൈമലർത്തി.

"എന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.. അബുക്കാക്കാന്റെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ ബ്രോക്കറിനെ വിട്ടിരുന്നു.. മൂപ്പര് പറഞ്ഞത് മോൾക്ക് കല്ല്യാണപ്രായം ആയിട്ടില്ലാന്നാണ്.. അഞ്ചു കൊല്ലം കൂടി കഴിയാതെ മോളെ കെട്ടിക്കൂലാന്ന് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു." അവന്റെ മുഖം മ്ലാനമായി.

പെണ്ണിന്‍റെ മൊഞ്ച് കണ്ട് ആകെ ഹാലിളകിയിരിക്കുകയാണ് പഹയന്‍. സ്വന്തം വീട്ടിൽ എതിർപ്പില്ല. അപ്പൊ അളിയനാണ് വില്ലൻ.!

"റഷീദിക്ക പറഞ്ഞാല്‍ അവര് സമ്മതിക്കും.. ഇങ്ങക്കതിനുള്ള കഴിവുണ്ട്.. ഇങ്ങളുടെ ഒരേയൊരു പെങ്ങളല്ലേ.. എങ്ങനേം അവരെ പറഞ്ഞ് സമ്മതിപ്പിക്കണം."

ചെക്കന്‍റെ പിടച്ചില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ ചിരിച്ചു. കുലച്ച കുണ്ണ ഇതും ഇതിലപ്പുറവും പറയിക്കും. അത്രക്കും മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണാണവൾ.! ഇവന് കെട്ടിച്ചു കൊടുത്താൽ ഷംനമോൾക്ക് പിന്നെ ഷെഡ്ഢി ഇടാൻ സമയം കാണില്ല. അതോർത്തതും റഷീദ് അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി.

റഷീദിക്ക ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടതും ഇക്കയും തന്നെ കയ്യൊഴിഞ്ഞെന്ന് അവനു തോന്നി. ഷംനയോട് മിണ്ടിയിട്ട് പോലുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞത് കള്ളമായിരുന്നു. അവളെ വഴിയിൽ തടഞ്ഞു നിർത്തിയാണ് ഇഷ്ടം തുറന്നു പറഞ്ഞത്. അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ലെന്ന് മാത്രം. അവളെ കാണാനായി മാത്രം വീടിനടുത്തു കൂടി കാറുമായി കറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അവസാനം 'വീട്ടിലേക്ക് കല്ല്യാണബ്രോക്കറെ വിടട്ടെ' എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾക്കും തന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നറിഞ്ഞ നിമിഷം ഉള്ളിൽ വർണ്ണപ്പൂത്തിരിയാണ് കത്തിയത്.

പിറ്റേന്ന് തന്നെ ബ്രോക്കറെ വിട്ടു. അവളുടെ വാപ്പ അമ്പിനും വില്ലിനും അടുക്കുന്നില്ല. അവസാനത്തെ ആശ്രയമായിരുന്നു റഷീദിക്ക. ഇക്കയും കയ്യൊഴിഞ്ഞാൽ ഇനിയെന്തു ചെയ്യും.?

റഷീദ് കുറച്ചുനേരം താടക്ക് കയ്യും കൊടുത്ത്