Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 4 [ജഗ്ഗു]

സ്വരങ്ങൾ പുറത്തുവന്നില്ല ആരും കേട്ടതുമില്ല ഒടുവിൽ തളർന്നിരുന്നു..അവരെൻറെ മുഖത്ത് തൊട്ടു ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ അപേക്ഷ ആ സ്പർശത്തിലുണ്ടായി " വയ്യ മക്കളെ നമുക്ക് മുറിയിലേക്ക് പോകാം ' അസാധാരണമായ ആക്‌ഞ്ജാശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു ആ വാക്കുകൾക്ക് '' എങ്കിൽ വാ ' ഞങ്ങൾ മുറിയിലേക്ക് പോയി അവരുടെ തുണിയെല്ലാം ഊരിക്കളഞ്ഞ് കട്ടിലിൽ കാല് കവച്ചിരുത്തി ആകെയുണ്ടായിരുന്ന ബനിയനും ഞാനൂരിക്കളഞ്ഞു..ധാര ധാരയായി താഴേക്ക്‌ പതിക്കുന്ന രതിജലത്തെ ഷീറ്റുകൊണ്ട് തുടച്ചു..വീണ്ടും ഞാനെൻറെ മുഖം അതിലേക്കടുപ്പിച്ചു മാടി വിളിക്കുന്ന മേഘക്കീറിനെ ഉമ്മ വക്കാൻ ചെന്ന നാവിനെ യൂക്കാലിപ്റ്റസ് മരത്തിന്നു വീഴുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളാണ് വരവേറ്റത് അതിനെ വിഴുങ്ങിയിറക്കി..കുന്നിൻമുകളിൽ സൂജിപോലെ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന കന്തിനെ നോവാതെ കടിച്ചു..ഒരു വദനസുരമാകാം അവരെ പിടിച്ചു പൊക്കി വിജർമ്പിച്ച ലിംഗത്തെ ചുവന്ന അധരങ്ങളിൽ മുട്ടിച്ചു അവർ വായ പിളർന്നാ വലിയ ലിംഗത്തെ കവിളിലൊളിപ്പിച്ചു പിന്നെ നാവുകൊണ്ടിളക്കി മകുടത്തിൽ വൃത്തം വരച്ചു പിന്നെയൊരു മായാസ്വപ്നമായിരുന്നു ' ഒരു മഹാസമുദ്രത്തെപ്പോലെ കുണ്ണയെ തന്നിലേക്കവർ ആവാഹിച്ചൂറ്റിക്കൊണ്ട് നാക്കാൽ കുണ്ണയിൽ മന്ത്രം ചൊല്ലി പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്ന ലിംഗജലം അണ്ണാക്കിൽ തട്ടിയിറങ്ങി..കണ്ണുകളടച്ച്‌ കുണ്ണയെ ചൂടുള്ള വായിലേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്നു വീണ്ടും വാചാലമായി..മനസ്സിലിപ്പോൾ ഒന്നുമില്ല സങ്കല്പചിത്രങ്ങളുടെ സ്വപ്നലോകം മാത്രം.....ആലോചനകൾക്ക് കനം കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞു വന്നു അവസാനം തണുപ്പുകാലത്തെ പ്രഭാതത്തിൽ പുഴയിലെ മണൽപ്പരപ്പിനുമീതെ ഉറഞ്ഞുകൂടിയ വെളുത്ത മഞ്ഞുപോലെയായി ഞാൻ..വെള്ളാരം കല്ലുകളിൽ തട്ടിയൊഴുകുന്ന ശുദ്ധജലത്തിൻറെ മർമ്മരം മാത്രം അകമ്പടി....വട്ടത്തിലും നീളത്തിലും നാവിനെ ചലിപ്പിച്ചു നിയന്ത്രണം വിട്ട ഞാൻ കുണ്ണയെ

അണ്ണാക്കിലേക്ക് തള്ളി..വൃഷ്ണങ്ങളെ താലോലിച്ചുകൊണ്ടവർ ഊമ്പൽ തുടർന്നു ഊമ്പലിൽ ഇവൾ മികച്ച കലാകാരിയാകും ശരവേഗത്തിലാണ് നാവിനെ പായിക്കുന്നത് ഒടുവിൽ ൾ## നാദം നിലച്ചു..അവർ വീണ്ടും തളർന്നു പോയെങ്കിലും സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത്