Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 4 [ജഗ്ഗു]

ചിരിയാണ് വന്നത് " ചിരിക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ല സത്യം " ശേ അപ്പൊ നാട്ടിൽ എങ്ങനെയായിരുന്നു? " അവിടെ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു " അവരെ വിളിച്ചാൽ പോരെ

" അവര് ഞങ്ങടെ വീടിന്റെ അടുത്തായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് പോവുകയും വരികയും ചെയ്യാം ഇത്ര ദൂരെയൊന്നും അവര് വരത്തില്ല " ഒരു കാര്യം ചെയ് വിജയമ്മയെ വിളിച്ചു നോക്ക് " അവരോട് ഞാൻ ചോദിച്ചതാ പക്ഷെ പശുക്കളെയും,കോഴികളെയും ഒറ്റക്കാക്കി രാത്രി വരാൻ പേടി ആരേലും വന്ന് കട്ടുകൊണ്ട് പോയാലോ " എങ്കിൽ അവരുടെ വീട്ടിൽ പോയി കിടക്കണം " അയ്യേ അതുമോശം " ഉടനെങ്ങാനും അങ്കിളങ്ങനെ പോകോ? " മറ്റന്നാ ബാംഗ്ലൂർ വരെയൊന്ന് പോകും അതിനിടക്ക് ആരെയെങ്കിലും കിട്ടണം..ഒരു മാസമായി എവിടേക്കും വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് പോയിരുന്നില്ല " പത്രത്തിലൊരു പരസ്യം കൊടുത്തുനോക്ക് " രണ്ടു ദിവസമായി കൊടുത്തിട്ട് വിളിക്കുന്നവർക്കൊക്കെ വല്യ ഡിമാൻഡ് " സ്ത്രീകളെയല്ലേ?? " അതേ പിന്നെ പുരുഷൻമാരെ ആരെങ്കിലും വെക്കോ!! " അത് ശരിയാണല്ലൊ...എങ്കിൽ അമ്മയെ വിളിച്ചുകൂടായിരുന്നോ?? " അത് തന്റെയച്ചൻ പോകാനിനി കുറച്ച് ദിവസം കൂടിയല്ലേയുള്ളു അതാ വിളിക്കാതിരുന്നെ °° അതും ശരിയാണ് " ഞാനാരോടെങ്കിലും ചോദിക്കട്ടെ " പെട്ടെന്ന് വേണം " മ്മ് ' ദൂരെ നിന്നേ ക്ലബിനു മുന്നിൽ ഹരിയെയും,ജിഷ്ണുവിനെയും കണ്ടു " ഡാ " ഇപ്പൊ വരാം ' വണ്ടിയെ വീടിനു മുന്നിലെ വഴിയിലൂടെ വിട്ടു അമ്മ മുറ്റത്ത് വിജയമ്മയുമായി നുണയും പറഞ്ഞ് നിക്കുന്നുണ്ട് " അപ്പൊ ശരിയാന്റി കാണാം ' വണ്ടിതിരിച്ച്‌ വീടിനു മുന്നിൽവച്ചു " എന്താണ് രണ്ടുപേരുംകൂടിയൊരു പരദൂഷണം! " നീ വാ ചോറ് കഴിക്കാം " ഞാൻ പോട്ടെടി ആ പൊടിയൻറെ കട വരെയൊന്നു പോകണം " ശരി ചേച്ചി ' ചോറ് കഴിച്ചു തുടങ്ങി " ടുട്ടു ചാവിയിങ്ങ് തന്നെ ഞാൻ പോയി അവരോടൊക്കെ യാത്ര പറഞ്ഞിട്ട് വരാം " അച്ഛൻ പോകാനിനി മൂന്ന് ദിവസം കൂടിയില്ലേ " അപ്പൊ സമയം കിട്ടിയെന്നു വരില്ല കഴിഞ്ഞ തവണത്തെപ്പോലെ പറയാതെ പോയാൽ പിണങ്ങാൻ അവർക്കിതു മതി " ഇതാ