Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 6 [ജഗ്ഗു]

അവർക്ക് ബോധം തെളിയുന്നത് വരെ അമ്മ അവിടെ ഇരുന്നു " ഞാൻ പോയി കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വേടിച്ചിട്ട് വരാം അമ്മ ഇവിടെയിരി " മ്മ് പോയിട്ടുവാ ' ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പോയി ഊണും,വെള്ളവും വേടിച്ചിട്ട് വന്നു അതിനിടയിൽ അവന്മാര് ഓരോരുത്തരായി വിളിച്ചു സംസാരിച്ച്‌ സംസാരിച്ച്‌ തളർന്നു " നിങ്ങള് കഴിച്ചോ അപ്പൊ ഞാൻ പോട്ടെ ചേച്ചി " ഓ ബിന്ദു " അമ്മ വിലാസിനിയമ്മയെ വിളിച്ച് നമ്മുടെ വീട്ടിൽ കിടന്നോ " ഓ " ഇതാ കഴിക്ക് " എനിക്കിപ്പഴേ വേണ്ട മോൻ കഴിച്ചോ " മ്മ് ' കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിന് പുറത്തോട്ട് ഇറങ്ങി ഒരു വല്ലാത്ത സ്മെല്ല് ആണിവിടെ..രണ്ട് മണി വരെ നിന്നിട്ട് ഞാൻ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി " ഇതുവരെ കഴിച്ചില്ലേ?? " എൻ്റെ ഈ വലത്തേ കൈ അനക്കാൻ വയ്യ സ്ട്രോക്ക് വന്ന പോലെ " അയ്യോ

" ഏയ്‌ പേടിക്കണ്ട എനിക്കിത് കൂടെക്കൂടെ വരും നാളെ ശെരിയായിക്കോളും " അതുവരെ തിന്നാതിരിക്കോ ഇടതു കൈകൊണ്ടു കഴിക്ക് അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ഞാൻ വാരിത്തരാം " വേണ്ട വേണ്ട ഒരു ദിവസം പട്ടിണി കിടന്നെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല " ഏയ്‌ അതുവേണ്ട ഞാൻ വാരിത്തരാം ' അങ്ങനെ ഞാൻ വാരിക്കൊടുത്തു..ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ട് ഞാനൊരാൾക്ക് വാരിക്കൊടുത്തു " ഇതാ ഈ ടാബ്ലറ്റ് കഴിച്ചിട്ട് വെള്ളം കുടിക്ക് ' പിന്നെ എൻ്റെ ഇതുവരെയുള്ള ജീവിതത്തിലെ ഓരോ തമാശയും പറഞ്ഞിരുന്നു അവര് മനസറിഞ്ഞു ചിരിക്കുകയായിരുന്നു കൂടെ ഞാനും എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം " നേരം സന്ധ്യയായി