Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 7 [ജഗ്ഗു]

അവർ മറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ബലമായി ശിരസിനെ തലയിണയിലേക്ക് ചാച്ചു..മുട്ട് കഴച്ചതിനാൽ എഴുന്നേറ്റ് കുനിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് അടിപ്പാവാടയിൽ തെറുത്ത് വെച്ചിരുന്ന മുണ്ടിനെ അവരുടെ അരക്കെട്ട് പൊക്കി ഊരി..ചന്ദന നിറത്തിലെ അടിപ്പാവാട..വെളുത്ത മേനിയിൽ ചന്ദന നിറത്തിലെ പാവാട ഇത്രയും മനോഹരമായ കാഴ്ച സ്വപ്നങ്ങളിൽ മാത്രം..സാധാരണ ചട്ടയും മുണ്ടും ധരിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ അടിയിൽ താറ് എന്നൊരു സംഭവം ഇടുമെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ ഇവരത് ഇട്ടിട്ടില്ല..തുറസായ കാടിനുള്ളിൽ കൂടുതൽ കുളിരേകാൻ മൂടൽ മഞ്ഞെത്തി..അടിപ്പാവാടയുടെ ചരടഴിക്കാൻ വിറയാർന്ന കൈകളുമായി ഞാൻ നീങ്ങി..എൻ്റെ കൈകളെ തടസപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് നാണത്താൽ വേണ്ടായെന്ന് തലയാട്ടി..കൈ തട്ടിമാറ്റി ചരടിൽ തൊട്ടപ്പോൾ വീണ്ടും കൈകൾ അവരുടെ മുഖം മറച്ചു..അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു വിഭ്രാന്തി ഹൃദയമിടിപ്പിന് വേഗം വർദ്ധിച്ചു..പെട്ടെന്ന് ഞാനാ ചരട് വലിച്ച് പാവാട ബലമായി ഊരി..ആ കാഴ്ചയിൽ ശൂന്യമായ തലച്ചോറ്..അവരെൻറെ മുന്നിൽ നമ്റമുഖിയായി കിടക്കുന്നു..വെളുത്ത കട്ടി ഹലുവയിലെ മദ്ധ്യസുഷിരത്തിലൂടെ വളർന്നു നിൽക്കുന്ന ചുവന്ന ശംഖുപുഷ്പ ഇതൾ ചില ചൈനീസ്,ജപ്പാനീസ് നീലച്ചിത്രങ്ങളിൽ കാണുന്നപോലെ സാധാ കന്തിനെക്കാളും ഇരട്ടി വലിപ്പത്തിൽ നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ചുവന്ന കന്ത് അതിനെ കൂടുതൽ സുന്ദരമാക്കിയത് മീതെ കിടക്കുന്ന സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണമാണ് " അയ്യേ ഈ പ്രായത്തിലും അരഞ്ഞാണമോ!!!!

' മടങ്ങി ചാടിയ വയറിൽ വിളറി വെളുത്ത നാഭിച്ചുഴി ചുവന്ന് തുടുത്തു വിറക്കുന്നു..ചെറുതായി ചാടിയ വയറിന് താഴെ നരച്ച നിറം നിലാവെളിച്ചത്തിൽ മഴവില്ല് പോലെ വളഞ്ഞു..ചുഴിയിൽ നാവിനെ ഇറക്കി ഉഴിഞ്ഞു..ഉൾവലിയുന്ന വയറിൽ മെല്ലെ കടിച്ചു പല്ലിന്റെ അടയാളമുള്ള ചുവന്ന പാട് എന്ത് മനോഹരിയാണ്..ചീറാൻ തയ്യാറായി നിക്കുന്ന ദേവകുണ്ണ ലുങ്കിയിൽ നനവ് പടർത്തി..ലുങ്കിക്കടിയിലൂടെ കയ്യിട്ട് അവനെ മെല്ലെ തലോടി..അവൻ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു സമയമായില്ലെന്ന്..വീണ്ടും മടങ്ങിയ വയറിൽ ഒന്നുകൂടി