Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 7 [ജഗ്ഗു]

വീണുകൊണ്ടിരുന്നു..ആയിരം തേൻവല്ലികൾ ഒരുമിച്ചു പൂത്ത യോനീദളങ്ങൾ നാവിൻറെ ശാശ്വത പ്രന്യയിൽ ഈറൻ തുടിക്കുന്നു..കനത്ത തുടകളിലെ മസിലുകൾ ഇളകുന്നു..എഴുന്നേറ്റ് ഞാനവരെ നോക്കി നിലാശോഭയിൽ തിളങ്ങുന്ന നീല മിഴികൾ അതിലെൻറെ സ്വന്തം രൂപം ഞാൻ കണ്ടു..നിശബ്ദമായി തുള്ളിരേണുക്കൾ തുടക്കുന്ന സ്ത്രീ ഞാനവരെ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു " കാലങ്ങളായി കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന എല്ലാം പോയില്ലേ!! ' വശ്യമായ പുഞ്ചിരി ആയിരുന്നു മറുപടി..സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കാരമേകിയ മേനിയഴക് മനസ്സിൻറെ നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ താളം തെറ്റിക്കും..ഉടുത്തിരുന്ന ലുങ്കിയെ കാറ്റിൽ പറത്തി ഞാൻ നിന്നു..മായശോഭയിൽ അവന്റെ മകുടം തൊലിഞ്ഞ് കടും ചുവപ്പായി മിന്നി..തന്റെ മുന്നിൽ ഒരു വിഷസർപ്പമായി കൊത്താൻ നിക്കുന്നത് ഒരു മനുഷ്യ ലിംഗം തന്നെയാണോ എന്ന തോന്നൽ അവരുടെ ഞെട്ടലോടെ പ്രതിഭലിച്ചു..അവൻ നീണ്ടു നിവർന്ന് കുമ്പിട്ട് പൊങ്ങി ആടി..മിഴികൾ കുണ്ണയിൽ എയ്യുന്ന ഓരോ ശരങ്ങളിലും അവൻ പതിൻമടങ്ങ്‌ ശക്തിയിൽ നിലകൊണ്ടു " എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ ഒരിക്കൽ ഞാൻ കൂട്ടുകിടക്കാൻ വന്നപ്പോൾ കണ്ടതല്ലെ " എൻ്റെ മാതാവേ ഇതെങ്ങനെ കയറും!!!!അന്ന് ഞാൻ നോക്കുന്നത് നീ കണ്ടല്ലേ?? " ആന്റിയെ കാണിക്കാനല്ലെ അന്ന് അങ്ങനെ കിടന്നെ " എനിക്ക് പിന്നീടത് തോന്നിയായിരുന്നു തെമ്മാടി..എന്നാലും അടുത്ത് നിന്ന് കണ്ടപ്പോഴാ ഇതിത്രയും വലുതാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നെ " ഇവനെ ഒന്ന് പിടിച്ച് വായിൽ വെക്ക് " അയ്യേ അതുവേണ്ട ' അവരുടെ ഭർത്താവ് നാട്ടിലേക്കു വന്നാൽ ഇങ്ങനൊരു അവസരം കിട്ടില്ല..അവസരങ്ങൾ പാഴാക്കുന്നവൻ വിഡ്ഢിയാണ്..ഭീരു..അത് വീണ്ടും തേടിയെത്തുമെന്ന് കരുതുന്നത് വിഡ്ഢിത്തവും " ആന്റി പ്ലീസ് ഒരു പ്രാവശ്യത്തേക്ക് " ഞാൻ ഇതിനു മുൻപ് ഇങ്ങനൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല " അത് വല്യ പാടൊന്നുമില്ല ദേ