Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 7 [ജഗ്ഗു]

കിടുകിടുങ്ങി..അവസാന വേളയിൽ കാലത്തിന്റെ കയ്യൊപ്പ് പതിപ്പിച്ച ഊമ്പൽക്കാരി..ശിശിരകാലത്തിന്റെ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ മേനിയിൽ പതിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലൊരു സുഖസ്ഫോടനം °° എൻ്റെ ദേവി എന്തു സുഖമാണ് ഈ സ്ത്രീ എനിക്ക് തരുന്നത് വിജയമ്മക്ക് പോലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ചിലപ്പോൾ സ്പ്രേ ചെയ്തത് കൊണ്ടായിരിക്കും ' രതിയുടെ വദനസുര പാഠങ്ങൾ പഠിക്കുന്ന ഗ്രേസിക്ക് നൂറിൽ നൂറ്..വിശ്വസുന്ദര സ്വപ്നത്തിലെ ദേവസുന്ദരിയുടെ അകമഴിഞ്ഞ സുരതം..നിലാവിന്റെ

മെത്തയിൽ ആടിത്തുടിക്കുന്ന കാമകേളിയിൽ ഗ്രേസി എൻമുന്നിൽ സുസ്വർഗത്തിൻറെ കോട്ടവാതിൽ കൊട്ടിത്തുറക്കുന്നു കൊടുമ്പിരി കൊണ്ടുനിന്ന ലിംഗത്തിൻറെ ഉൾതുടിപ്പ് ചടുലമായ നീക്കങ്ങളിലൂടെ ആവാഹിച്ചൂറ്റി വിഴുങ്ങി..തന്റെ പ്രിയതമൻറെ ഓരോ അറപ്പും ധൈന്യതയുടെ കീറലിൽ വിഴുങ്ങുന്ന പാപത്തിൻറെ മണവാട്ടി..അധരങ്ങളിൽ ചിതുമ്പുന്ന വ്യസരസൗരകം കാടിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ മെഴുകുന്നു °° മതി ഇനി പണി തുടങ്ങാം ' ഞാനവരെ പൊക്കിയെടുത്ത് കൂടാരത്തിൽ വിരിച്ച ഷീറ്റിലേക്ക് മെല്ലെ കിടത്തി..കാല് കവച്ചു കിടക്കുന്ന എൻ്റെ മേച്ചിൽപ്പുറത്ത് കയറിക്കിടന്നു അവരെ ഞാനും,ഞാനവരെയും മുത്തങ്ങൾ കൊണ്ട് വിതറി..ചിന്തകൾക്ക് മൂക്കുകയറിടാൻ കഴിയുന്നില്ല..അസ്വാസ്ത്യത്തിന്റെ പാകി മുളച്ച വിത്തുകൾ പേറിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും അവരെന്നിലേക്ക് മുത്തങ്ങൾ വിതറി ഒരായിസു മുഴുവൻ സുഖമായി ജീവിച്ചാലും കിട്ടാത്ത സുഖം..ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു ഊറലിൽ തഴുകി വിരിഞ്ഞ ലിംഗം കോട്ടവാതിലിനുള്ളിൽ കയറാൻ തയ്യാറായി നിന്നു..അരുതാത്തതിനെ സ്വീകരിക്കാൻ അവരുംകൈ നീട്ടിക്കഴിഞ്ഞു..സർഗാത്മകമായ കാമത്തിൻറെ പൂർണ്ണമായ ലഹരി അനുഭവപ്പെടുന്നത് ലിംഗം യോനിയിലേക്ക് മുറുകെ കയറുമ്പോഴാണ്.... " മോനെ കോണ്ടം ഇല്ലെ?? " കോണ്ടം എന്തിനാ?? " ശ്ശെ കോണ്ടം ഇല്ലാതെ ശെരിയാകാത്തില്ല " ഏയ്‌ കോണ്ടമിട്ടു ചെയ്താൽ വല്യ സുഖം കാണില്ല നാവിൽ കവറ് കെട്ടി പായസം കുടിക്കുന്ന പോലെയാണ് " ഹാ....ഇല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട നീ പതുക്കെ കയറ്റണെ ചിലപ്പോഴെ