Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 7 [ജഗ്ഗു]

കാഴ്ച വെക്കുന്നത്..മുലകളെ എത്തി നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് അടിയുടെ,ഇടിയുടെ വെടിപൂരം..ആക്രാന്തത്തിൻറെ കാമസുഖത്താൽ തിളയ്ക്കുന്ന ചോര ഉന്നതങ്ങളിൽ അവന് സ്തോത്രം..ലൂസായിക്കിടക്കുന്ന അരഞ്ഞാണത്തിൽ അരക്കെട്ട് ഇടിക്കുമ്പോൾ ഉള്ള വേദനയൊന്നും കണക്കിൽ പെടുത്തിയില്ല..കാതിൽ ഞെട്ടിവിറക്കുന്ന മന്ത്ര കടുക്കനിൽ മെല്ലെ നക്കി പിന്നെയൊന്നു കടിച്ചു തലകുതറി മാറ്റിക്കൊണ്ട് അഭ്രപാളിയിലെ ഭോഗസുഖം ഞെളിഞ്ഞനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീ..ചരിഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള പണ്ണലിൽ ഞാൻ തളർന്നു..കിതപ്പകറ്റാൻ വങ്കം നക്കിയേ പറ്റു തറയിലേക്ക് നിന്നിട്ട് അവരുടെ കവക്കൂട് പിടിച്ചു തുറന്നു

' പല ജലാംശങ്ങളും തിങ്ങി ഒലിക്കുന്ന രസവങ്കം ഷീറ്റുകൊണ്ട് തുടച്ചിട്ട് പണ്ണിപ്പൊളിഞ്ഞ നെടുനീളൻ ഇതളിനെ ഊറി പൊട്ടിച്ചു..കൂതിമൊട്ടിനു ചുറ്റും വടിച്ചിട്ടും പോകാതെ കിടന്ന ചെമ്പൻ രോമങ്ങളെ നക്കിക്കൊണ്ട് നോവാതെ കടിച്ചുവലിച്ചു " ഹെന്റെ മാതാവേ എനിക്ക് വയ്യാ... ' വായ്ക്കുള്ളിൽ വെച്ച് യോനീദളങ്ങളിൽ നാവ് മുകുളം തീർത്തു..കുമിളകൾ പൊട്ടുന്ന മദന വങ്കത്തിന്റെ ഗണ്ടഭാവം അതെന്നെ നോക്കി കണ്ണുനീർ ഒളിപ്പിക്കുന്നു പക്ഷെ ഉപ്പുരസമല്ല വേറെന്തോ!!!!അലോസരമായി കിടക്കുന്ന അരഞ്ഞാണത്തെ വങ്കത്തിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു നോക്കി °° എന്തേ രവിവർമ്മക്കിതു പോലൊരെണ്ണം വരച്ചുകൂടായിരുന്നു"" ' ഈ അസുലഭ മുഹൂർത്തത്തിൽ ഇതൊരു മായക്കാഴ്ച തന്നെ..വീണ്ടും കന്തിനെ നക്കിയിളക്കി പല്ലുകൊണ്ട് വിജനപുഷ്പം ചൊറിഞ്ഞു..അരക്കെട്ട് മുന്നിലേക്ക്‌ തള്ളി ഇരു കാലുകളും എൻ്റെ തോളിൽ എടുത്തിട്ട് ഉയർന്നെന്നെ നോക്കുന്ന ഗ്രേസിയാന്റി..അവരുടെ വശ്യസൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് യോനിച്ചെപ്പിൻറെ ചുവന്ന ചഞ്ജുകം വിഴുങ്ങിയൂറി..കൈകൾ പിന്നിൽ ഊന്നിക്കൊണ്ട് വട്ടത്തിലും,നീളത്തിലും തലയാട്ടുന്നു " മതിമതിമതി ' അവരുടെ അരക്കെട്ട് പിടഞ്ഞുപോയി.. ' മടങ്ങി ചാടിയ വയറിനുള്ളിൽ വിരയുടെ ഇടുങ്ങിയ സ്വരം ചീവിട് പോലും കരയാത്ത കാടിനുള്ളിൽ കാതിൽ ഘോഷം തീർത്തു..ഒന്നുകൂടി ഇതളുകൾ വിരിച്ച്‌ നാവിനെ ഉള്ളിലേക്ക് തള്ളി അകത്തുള്ളതെല്ലാം വലിച്ചെടുക്കാൻ നോക്കി