Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 7 [ജഗ്ഗു]

കീഴടക്കിയതിന്റെ ചാരിതാർത്യം..അവരുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഞാൻ ക്രൂരമായ സംതൃപ്തിയോടെ ആകാശം നോക്കി കിടന്നു..എപ്പോഴോ മയങ്ങി..ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഗ്രേസി വഴങ്ങുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല പാവം മൃതപ്രായ ആയിരുന്നു..ഉള്ളിലെ എല്ലാ രതിക്കൂട്ടും പുറന്തള്ളി

" ഡാ എഴുന്നേൽക്കെടാ പോകാം " മ്മ് ' ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് യോനീ ഇതളുകൾ വിരിച്ച്‌ നോക്കി °° ഇല്ല ഒരു തുള്ളിപോലും പുറത്തേക്ക് പോയിട്ടില്ല എല്ലാം ഉള്ളിൽത്തന്നെ പോയിട്ടുണ്ട് പാവം അടിച്ചു നശിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു..യോനി നീരുവന്ന് വീങ്ങി..നീളൻ കന്ത് പിരുന്നു ' അവര് എഴുന്നേറ്റ് ഡ്രെസ്സിട്ടു ഞാനും ലുങ്കി എടുത്തുചുറ്റി ഫോണെടുത്ത് ഇടുപ്പിൽ വെച്ചു " നീ എന്നാത്തിനാ അകത്തേക്ക് ഒഴിച്ചത്???? " അതിനിപ്പൊ എന്താ?? " ശ്ശെ " എന്തുപറ്റി കാര്യം പറ " ഇപ്പൊ പറയാൻ സമയമില്ല നീ വാ പോകാം " കാര്യം പറ " നാളെ പറയാം നീ വന്നെ ' അവർ മുന്നേ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു പക്ഷെ അവർക്ക് നടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല പാവം കാല് കവച്ചു കവച്ചു നടക്കുന്നു നല്ല വേദന കാണും..പുറകെ ഞാനും ഷീറ്റിൽ തലയിണ ചുറ്റിയെടുത്ത്‌ നടന്നു " നടക്കാൻ പാടാണെങ്കിൽ ഞാൻ എടുക്കാം " സാരമില്ല ഞാൻ നടന്നോളാം " ഏയ്‌ വേണ്ട ഞാൻ എടുത്തോളാം " നിൻറെ ഇതൊക്കെയില്ലെ " ഇതുനു വലിയ ഭാരമൊന്നുമില്ല വാ ഞാനെടുത്തോളാം ' ഷീറ്റിന് മീതെ ഇരുത്തി അവരെ ഞാൻ പൊക്കിയെടുത്ത് നടന്നു..പോകുമ്പോഴും നിലാവ് വിരിച്ച മെത്തപ്പായ ആയിരുന്നു വഴി " ഹോ നീര് വെച്ചെന്നാ തോന്നുന്നേ " നീരാ!! " പിന്നെ നല്ല വേദനയായിരുന്നു നിൻറെ