Chapter Title : വാടകക്കെടുത്ത ഹൃദയം [അവസാന ഭാഗം] [JO]

പിടഞ്ഞു. അവനിലേക്ക് ആളിപ്പടരാനെന്നവണ്ണം അവനിലേക്ക്പറ്റിച്ചേർന്നു. ഉമിനീര് ചെവിക്കുടക്കുള്ളിൽ ഒഴുകിയിറങ്ങുമ്പോൾ..., ചപ്പിവലിക്കുന്ന സ്വരം ഉള്ളംചെവിയിൽ അലയടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ അരക്കെട്ട് അറിയാതെ ചുരന്നു. ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന ജലകണങ്ങൾ അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടയിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി.

അവന്റെ നാവ് മെല്ലെ താഴെക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ സ്വപ്നലോകത്തെന്നവണ്ണം കണ്ണുകളടച്ചു. കഴുത്തിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങിയ ആ നാവ് മുലഞെട്ടുകളെ തഴുകാണെന്നവണ്ണം താഴേക്കിറങ്ങി. ആ നിര്വൃതിയിലെന്നവണ്ണം അവളാ മുഖം പരമാവധി തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു നിന്നു. അവന്റെ നാവ് മാറിടങ്ങളിൽ നനവ് പടർത്തിയപ്പോൾ അവളറിയാതെ കുറുകി. കൈവിരലുകൾ അവന്റെ തലമുടിയെ പിടിച്ചുഞെരിച്ചു. അവന്റെ നാവ് മെല്ലെയാ ഞെട്ടുകളെ ഒന്നുഴിഞ്ഞു.

ശ്.... എരിവ് രുചിച്ചതുപോലൊരു സ്വരം അവളിൽനിന്നുണ്ടായി. സുഖമുള്ള ചെറിയൊരു നീറ്റൽ. അവന്റെ പല്ലുകളേല്പിച്ച മധുരസമ്മാനം. അവൻ വീണ്ടുമാ മുറിവിൽതന്നെ നാവുഴിയുന്നത് പോലെ തോന്നിച്ചപ്പോൾ ഇറുക്കിയടച്ച കണ്ണുകൾ വലിച്ചുതുറന്നവളാ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവനത് പ്രതീക്ഷിച്ചെന്നപോലെ മുകളിലേക്ക് കണ്ണുകൾ പായിച്ചു നിൽപ്പായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ ഒരായിരം കഥകൾപറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ. ഒരായിരം മോഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും അവർ പറയാതെ പറഞ്ഞു. പെട്ടന്നവൻ ചാടിയെണീറ്റു. അവളെ ഇറുമ്പടക്കം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ അമർത്തിചുംബിച്ചു.

എന്നിട്ടവളുടെ മുഖം ഇരുകൈകൊണ്ടും കോരിയെടുത്തു. വിറക്കുന്ന ചേഞ്ചുണ്ടുകളെയും ചുവന്ന കവിളുകളെയും കൊതിയോടെനോക്കിനിന്നു. ഒരു ചുംബനം പ്രതീക്ഷിച്ചെന്നപോലെ കണ്ണടച്ചുനിന്ന അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചത് കിട്ടാതെ കണ്ണുതുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ അവന്റെയാ നോട്ടത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ അറിയാതെ മുഖം കുനിച്ചു.

ഇത്ര... ഇത്രേയുള്ളു നീ ലക്ഷ്മി.. എനിക്കറിയാം. നീ... നീയെന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റാരേക്കാളും. ഇന്ന്... ഇന്ന് നീയെന്നോടിങ്ങനെ പെരുമാറിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ.... എന്നെയിങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ..., ആർക്കും.. മറ്റാർക്കും കൊടുക്കാതെ കൊണ്ടുപോയേനെ ഞാൻ നിന്നെ. പക്ഷേ... എനിക്കറിയാം ലക്ഷ്മീ നിന്റെ മനസ്സ്. നീ... നീ ഭയക്കുന്നു. എന്നെയെല്ല.