Chapter Title : വാടകക്കെടുത്ത ഹൃദയം [അവസാന ഭാഗം] [JO]

തുറിച്ചുനോക്കി. എന്നാലും അവനത് പറഞ്ഞുകേട്ടതിലുള്ള ആശ്വാസം അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.

വിശ്വസിക്കെടോ... ഞാൻ പോകുന്നില്ല. എന്താ പോരെ???

അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവളുടെ മുഖത്തൊരു ചെറുചിരി വിടർന്നു. കണ്ണീരിൽ കുതിർന്നൊരു ചിരി. എന്നിട്ടാ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. എന്തൊക്കെയോ സ്വന്തമാക്കിയ സന്തോഷത്തോടെ.

എത്രനേരമാണ് ആ നില്പ് നിന്നതെന്ന് അവരറിഞ്ഞില്ല. അവൾ എല്ലാം മറന്നതുപോലെ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുനിന്നു. അവനാകട്ടെ അവളുടെ തലമുടിയും പുറവും മൃദുവായി തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

വാ... വന്നെനിക്കൊരു ചായ എടുത്തുതാ. വെശക്കുന്നു...

അവനത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവളൊരു ചമ്മലോടെ പിടഞ്ഞുമാറിയത്. ഒരുനിമിഷം അവനെ നോക്കിനിന്നിട്ട് അവൾ ഗ്യാസിന്റെ നേർക്കോടി. അവളുടെ തുളുമ്പുന്ന ശരീരം കണ്ടവന് ചിരി വന്നു. മൂക്കത് വിരൽ വെച്ചുകൊണ്ട് ആശ്ചര്യത്തോടെ അവനത് നോക്കിനിന്നു. ഉടുതുണിയില്ലാതെ ഓടിനടക്കുന്ന പെണ്ണ്....!!!

ഗ്യാസിനടുത്തെത്തി പെട്ടന്നെന്തോ ഓർത്തതുപോലെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ അവന്റെ ചിരി കണ്ടപ്പോഴാണ് അവൾക്കും പെട്ടന്ന് ബോധോദയമുണ്ടായത്. അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒരുകൈകൊണ്ട് മാറും മറുകൈകൊണ്ടും അരക്കെട്ടും മറക്കാൻ നോക്കി വീണ്ടും പരാജയപ്പെട്ടു. പെട്ടന്ന് കൈതുടക്കാനും പാത്രങ്ങൾ അടുപ്പില്നിന്നും വാങ്ങിവെക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന കരിപുതഞ്ഞ ഒരു തുണിക്കഷ്ണം കൊണ്ടവൾ ശരീരം മറച്ചു. ഒരു തോർത്തിന്റെ മാത്രം വലുപ്പമുള്ള ആ തുണി മുലകളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും കീഴോട്ട് പിടിച്ചപ്പോഴും അവളുടെ യോനീദളങ്ങളെ കഷ്ടിച്ചു മറച്ചു എന്നേയുള്ളൂ. അരക്കെട്ടിന്റെ സൈഡും തുടകളും അവനുമുന്നിൽ അപ്പോഴും വ്യക്തമായിരുന്നു.

നീയെന്നതിനാ ലക്ഷ്മി ഈ പാട് കഴിക്കുന്നെ??? പോയാ തുണിയെടുത്തുടുക്ക്..

ഒരു ഭർത്താവിന്റെ അധികാരത്തോടും ഭാവത്തോടുംകൂടി അവനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളാകെ വല്ലാതായി. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നൊരു ഭാവം. അതുവരെ ചെയ്തിരുന്നതും പറഞ്ഞതുമെല്ലാം മറന്നതുപോലൊരു നില്പ്. അവളനങ്ങുന്നില്ലന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവനവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അറിയാതെ അവളൊരുചുവടു പിന്നിലേക്ക് വെച്ചു.

അടുത്തേക്ക് ചെന്നതും അവനാ കീറത്തുണി അവളുടെ കയ്യില്നിന്നും തട്ടിപ്പറിച്ചു വലിച്ചെറിഞ്ഞു. എന്തിനെന്നറിയാതെ അവളൊന്നു ഞെട്ടി. അവനവളെ പൊക്കിയെടുത്ത് അവിടെക്കിടന്ന ഒരു ഡെസ്കിന് മുകളിലേക്ക് ഇരുത്തി. എന്നിട്ടാ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആകെ കിളിപോയ മട്ടിലുള്ള ഇരിപ്പ്.

നീ... നീയിപ്പോഴും നിന്റെ സുബോധത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയിട്ടില്ല ലക്ഷ്മീ.. എനിക്കറിയാം... ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ നീയെന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു... പ്രണയിക്കുന്നു... കാമിക്കുന്നു. പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ ആയിരമിരട്ടി നീ നിന്നെത്തന്നെ വെറുക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ഈ ഒറ്റപ്പെടലും സങ്കടങ്ങളുമെല്ലാം നിന്നെ വല്ലാതെ