Chapter Title : വൈബ്രേറ്റർ [Sojan]

എന്നോ.."

നവ്യ : "സമെൻസോ?"

നവീൻ : "അല്ല... സോറി"

നവ്യ : "ഉം, എനിക്കെല്ലാം മനസിലാകുന്നുണ്ട്"

ഛെ, എന്താണ് തന്റെ വായിൽ നിന്നും പോയത്!? കൂട്ടുകാരോട് പറയുന്ന ജോക്കായിരുന്നു, ക്ലാസിലെ പെൺകുട്ടികളോടും പറഞ്ഞിരുന്നു! "നിനക്ക് സമൻസ് വന്നെന്ന്‌ കേട്ടല്ലോ" എന്ന്‌, പ്രത്യക്ഷത്തിൽ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല താനും. അവൾക്കും ഇതൊക്കെ അറിയാമായിരുന്നിരിക്കണം! അവൻ ഒന്ന്‌ ചൂളി.

പെട്ടെന്ന്‌ അവൻ ആ റൂമിൽ നിന്നും വലിഞ്ഞു.

ചേട്ടൻ പോയപ്പോൾ ആ സംസാരത്തിലെ വൾഗാരിറ്റി ഓർത്ത് അവൾ ഊറി ചിരിച്ചു. തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ തരിപ്പ്.! നനവ് പടർന്നോ? എന്ത് വ്യത്തികെട്ട മനസാണ് തന്റേത്? അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ചേട്ടൻ മെൻസെസ് എന്ന്‌ ഉദ്ദ്യേശിച്ചപ്പോൾ തന്നെ തനിക്ക് നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയോ? കുറ്റബോധമൊന്നുമില്ലേ? ഐറിനോടുള്ള പകയാണോ? ഈ കണക്കിന് ഇനി നടക്കാൻ പോകുന്നത് തന്റെ കാതിലെത്തുമ്പോൾ എന്തായിരിക്കും അവസ്ഥ? മാത്രവുമല്ല സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുന്നതൊക്കെ പബ്ലിക്കായി സമ്മതിക്കുന്ന ഗ്രൂപ്പാണ്. താനും ഇതൊക്കെ ചെയ്യാറുണ്ട് എന്നത് ഐറിൻ ഇവനോട് പറയില്ലേ?

'ഇവനോ'?!!

ഏട്ടായീ എന്ന്‌ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന തനിക്കെന്താണ് ഇപ്പോൾ അവൻ, ഇവൻ എന്നൊക്കെ വിളിക്കാൻ തോന്നുന്നത്.

തന്റെ മുലഞെട്ടുകൾ കല്ലിക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. തെറ്റാണെങ്കിലും നല്ല സുഖം! മനസിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ആകാത്ത ദാഹം. ചേട്ടനും ഇപ്പോൾ തന്നെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങിനൊക്കെ ചിന്തിച്ചു കാണുമോ? നവ്യയുടെ മനസ് പിടികൊടുക്കാത്ത പട്ടം പോലെ പറക്കുകയാണ്. അവൾ ആദ്യമായി ചേട്ടന്റെ സംഭവത്തെ മനസിൽ ഓർത്തു നോക്കി. എന്ത് വലിപ്പം കാണും അതിന്? കല്ല് പോലായിരിക്കുമോ? വീഡിയോയിലൊക്കെ കാണുന്നതു പോലെ വളഞ്ഞ് മുകളിലേയ്ക്ക്.. അത് ഉള്ളിൽ കയറുമ്പോൾ ഐറിന് നല്ല സുഖമായിരിക്കും അല്ലേ? അവൻ ഉയരുകയും താഴുകയും ചെയ്യുന്നത് അവൾ മനസിൽ അങ്കൽപ്പിച്ച് നോക്കി. അവൾക്ക് നാണവും, ദുഖവും, രോക്ഷവും തോന്നി - തന്നോട് തന്നെ.

നാശം! എന്തൊരു ചിന്തകളാണിതൊക്കെ? ഏട്ടന് തന്നോട് അങ്ങിനൊന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ താൻ ചിന്തിക്കുന്നത് മഹാപാപങ്ങളല്ലേ?

അയ്യോ വേണ്ടായിരുന്നു! അവൾ സഹതപിച്ചു.

സ്വയം ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ട് അവൾ പുസ്തകത്തിലേയ്ക്ക് തല തിരിച്ചു. മനസ് ഒന്നിലും ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നില്ല.

അവൾ എഴുന്നേറ്റ് പതിയെ അവന്റെ റൂമിനടുത്തു കൂടി ഒരു പ്രദക്ഷിണം വച്ചു.

നവീൻ : "എന്താടീ