Chapter Title : വൈദ്യന്റെ മരുമകൾ 1 [പോക്കർ ഹാജി]

ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ദീപ ഒരു നിമിഷം നിന്ന് എന്നിട്ടു പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് തന്റെ നേരെ നിറുത്തിയിട്ട് താടി പിടിച്ച് പൊക്കി കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീര് തുടച്ചു കളഞ്ഞിട്ടു പറഞ്ഞു

“….എടി മോളെ പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം .കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു നിന്റെ ഊർജ്ജം കളയാമെന്നല്ലാതെ ഒരു കാര്യവുമില്ല...”

“….ഞാൻ കരയത്തതൊന്നുമില്ലെടി പക്ഷെ നീ ഇങ്ങനൊക്കെ ചോദിച്ചപ്പോ പെട്ടന്ന് എന്റെ ഉള്ളിലുള്ള വെഷമം ഒക്കെ പുറത്ത് വരുവാ...”

“….പോട്ടെടി മോളെ ഇതൊക്കെ മാറുമെടി . നീ നോക്കിക്കോ എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു നീയും പ്രസവിക്കും .ദൈവം നല്ലൊരു കുഞ്ഞിനെ തന്നെ നിനക്ക് തരുമെടി...”

അത് കേട്ട് ശ്രീജ പെട്ടെന്ന് കണ്ണുനീരൊക്കെ തുടച്ചിട്ടു ഉഷാറായി .

“….ആ സാരമില്ലെടി നീയങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോ തന്നെ എന്തൊരു സന്തോഷമായെന്നറിയോ...”

“….എടി എന്തായാലും ഞാൻ നിന്നോടൊന്നു സംസാരിക്കാനിരിക്കുവായിരുന്നു . അല്ലെടി നിനക്കൊരു കാര്യം ചെയ്തൂടെ നിന്റെ എല്ലാ പ്രശ്നത്തിനും പരിഹാരം നിന്റടുത്ത് തന്നെയുണ്ടല്ലോ...“

അത് കേട്ട് കണ്ണ് മിഴിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീജ ദീപയെ നോക്കി

“….എന്റെടുത്തോ അതെന്തുവാടി...“

“….എടി രാജീവിന്റെ അച്ഛൻ വലിയ വൈദ്യനും മന്ത്രവാദിയുമൊക്കെയല്ലേ നിനക്കങ്ങോട്ടൊന്നു പൊയ്ക്കൂടേ...“

അത് കേട്ടപ്പോ തന്നെ ശ്രീജയുടെ മൂഡ് പോയി അവൾ വലിയ ഇഷ്ടമില്ലാതെ പറഞ്ഞു

“….ആ വൈദ്യനോക്കെ ആണ് പക്ഷെ മന്ത്രവാദമൊന്നുമില്ല .പിന്നെ കുറച്ച് പൂജയും മറ്റുമൊക്കെ ചെയ്യും അത്രേയുള്ളു...”

“….ആ അത് പോരെ എട്ടൊമ്പതു വര്ഷം കുട്ടികളില്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലേ എന്റെ നാത്തുൻ സുമ . എന്നിട്ടെന്താ അവളുടെ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോ അന്ന് നീയും രാജീവനും കൂടിയല്ലേ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് അവളെ ചികിത്സയ്ക്ക് വേണ്ടി പറഞ്ഞു വിട്ടത്...”

“….ആ അത് പിന്നെ അവള് പ്രസവിച്ചല്ലോ പിന്നെന്താ...“

“….ആ അതാ പറഞ്ഞെ അവള് നല്ല സൂപ്പറായിട്ടു പ്രസവിച്ചു ദേ കഴിഞ്ഞ ദിവസം അവളിവിടെ വന്നിരുന്നു കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് ഇപ്പൊ അതിനു രണ്ടര വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു .അവളും എത്ര കാലം കുട്ടികളില്ലാതിരുന്നതാ അതും നിനക്കറിഞ്ഞൂടെ .അവളുടെ വിഷമം കണ്ടിട്ടു നിന്റമ്മായിയച്ഛൻ കുറച്ച് പൈസയെ മേടിച്ചുള്ളു എന്നാ അവൾ പറഞ്ഞത് .നിനക്കില്ലെങ്കിലും അവൾക്കു നിന്റമ്മയിയച്ഛനോട് തീർത്താൽ തീരാത്ത കടപ്പാടുണ്ട് .അവളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളില്ലാത്ത ദുഃഖം മാറ്റിയത് പുള്ളിയാ .അത് കൊണ്ട് ഇടക്കൊക്കെ അവരവിടെ പോകാറുണ്ട് അറിയോ...“

“….അവളെ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ...”

“….കുഴപ്പമില്ലെടി നമുക്കടുത്താഴ്ച്ച അവളെക്കാണാൻ പോകാം .പിന്നെ അവിടെ ചെന്നിട്ടു അവളുടെ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടിട്ടു എന്റടുത്ത് വന്ന് കെടന്നു കരയരുത് കേട്ടല്ലോ .ങാ