Chapter Title : വൈദ്യന്റെ മരുമകൾ 2 [പോക്കർ ഹാജി]

കളഞ്ഞിട്ടു പറഞ്ഞു

“…എന്നാലും എന്റെ മോൻ ഞാൻ ചാവുന്നതിനു മൂന്നെ അവനെയൊന്നു കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ..

അമ്മെ അമ്മയെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ അമ്മയിപ്പോ എന്താ ചാകാൻ പോകുവാണോ.'അമ്മ അങ്ങനെ ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയാതെ .ഇനീം കുറെ കാലം അമ്മക്ക് അമ്മേടെ കൊച്ചു മോനെ കളിപ്പിക്കാനുള്ളതല്ലേ .ശ്രീജ സാവിത്രിയെ വിട്ടു ഒരു കസേരയെടുത്ത് മേശക്കരികിൽ എടുത്തിട്ടു കൊണ്ട് ഓർത്തു.പാവം എല്ലാം ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യണം ആരും കൂട്ടിനില്ല.അതിന്റെ കൂടെ മനസ്സിനൊരു സന്തോഷവും ഇല്ല സമാധാനവും ഇല്ല.പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം കണ്ടത് പോലല്ല ഇന്ന് ആളൊരു പാട് മാറിയിട്ടുണ്ട് പ്രത്യേകിച്ച് തന്നോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ തന്നെ ഒരു മയം അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്.എന്തായാലും ഇതെല്ലാം നല്ലതിലേക്കുള്ള ഒരു സൂചനയാണ്.

പക്ഷെ തന്റെ മനസ്സോ.... അച്ചനെ കാണുമ്പോ പിടി വിട്ടു പോകുന്നത് അമ്മയോട് ചെയ്യുന്ന വലിയ തെറ്റല്ലേ.അമ്മയറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ മാതൃശാപം തലയിലേറ്റേണ്ടി വരും.ശ്രീജയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു പാട് ചോദ്യോത്തരങ്ങൾ കേറി വന്നു.പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാം അച്ഛനോടങ്ങനെ നോക്കരുതെന്നു പറയാനും തോന്നുന്നില്ല.നമ്മൾക്കുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ നോക്കുന്നത് അതിനു വേണ്ടെന്നെന്തിനാ പറയുന്നേ ഹല്ലാ പിന്നെ.ഇതിപ്പോ ഞാൻ നിര്ബന്ധിച്ചതൊന്നുമല്ലല്ലോ പിന്നെന്തിനാ ഞാൻ വേവലാതിപ്പെടുന്നെ.ഡീ പിന്നെന്തിനാ നിന്റെ താഴെയുള്ള യോനിമോൾ അച്ഛന്റെ നോട്ടം കാണുമ്പോ കരഞ്ഞു കണ്ണീരൊലിപ്പിക്കുന്നതു.നിന്റെ മാറിലെ മാതളത്തിന്റെ ഞെട്ടെന്തിനാടി അച്ഛനെ കാണുമ്പോ കനം വെക്കുന്നത്.

അത് പിന്നെ അത് പോലെ അങ്ങ് നോക്കിയാൽ പിന്നെ അവരെന്തോ ചെയ്യും.അവർക്കും ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലേ.ആരെങ്കിലും ഒന്ന് പിടിക്കാനും കശക്കാനും പിന്നെ വായിലാക്കി ഉറുഞ്ചാനുമൊക്കെ.അതൊക്കെ വിചാരിച്ച ഒരു നോട്ടം കിട്ടുമ്പോ തന്നെ അവരെണീക്കുന്നതും കണ്ണീരൊലിപ്പിക്കുന്നതും.ഡീ അപ്പോപ്പിന്നെ ആ നോട്ടം നോക്കുന്നത് നിന്റെ അമ്മായിഅച്ഛൻ അല്ലെ അപ്പൊ പുള്ളീടെ മുന്നിലിങ്ങനെ