Chapter Title : വൈദ്യന്റെ മരുമകൾ 2 [പോക്കർ ഹാജി]

ഒക്കെ ആകാമോ നോക്കുന്നതു അമ്മായിഅച്ഛൻ ആണൊന്നൊന്നും അവർക്കറിയില്ലല്ലോ.ആകെ പട്ടിണി കൊണ്ട് പൊരുതി മുട്ടി നിക്കുവാ അവളുമാര്.വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ വലയ്ക്കരുത് .

അമ്മായിഅച്ഛൻ ആണെങ്കിലും അവരെയൊന്നും തൊടുന്നതും പിടിക്കുന്നതുമൊന്നും കൊഴപ്പമില്ല.അവർക്കതൊരു ആശ്വാസമാകുമെങ്കി ആയിക്കോട്ടെ.ഇത്രേം കാലം താൻ അവരെ വേറെ ആരെക്കൊണ്ടും തൊടീപ്പിച്ചിട്ടില്ല.ഇതിപ്പോ എന്റെ സ്വന്തം അമ്മായിഅച്ഛൻ അല്ലെ വേറെ പൊറത്തുള്ളവരാരുമല്ലല്ലോ.എന്റെ യോനീമോളുടെം മാതളക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെം അല്ലെങ്കി എന്തിനാ അങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നേ.എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഇഞ്ചിനും അവകാശമുള്ള ആള് തന്നാ ഈ പറയുന്ന അമ്മായിഅച്ഛൻ എന്ന് പറയുന്ന ആള്.ആദ്യം സ്വന്തം വീട്ടിലുള്ളവരുടെ ആവശ്യം കഴിയട്ടെ അവര് എന്റെ ശരീരത്തിൽ തോട്ടത്തിന്റെയും കശക്കി ഉടച്ചതിന്റെയും ചപ്പിത്തത്തിന്നതിന്റെയും ബാക്കി മതി മറ്റുള്ളോർക്കു.

“…എടിയെടി നീ കൂടുതലങ്ങ് നെഗളിക്കേണ്ട കേട്ടോ.നിന്റെ പോലെ ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ മനസ്സായിരിക്കില്ല നിന്റെ അമ്മായിഅച്ഛനു കേട്ടോ.വെറുതെ മനക്കോട്ട കെട്ടി നടക്കേണ്ട “…

“…മനക്കോട്ടയൊന്നും കെട്ടുന്നില്ല മോളെ .ഡീ മോളായാലും മരുമോളായാലും ഇങ്ങനെ സാധനം അടുത്ത് കണ്ടും തൊട്ടുമൊക്കെ പരിശോധിക്കുമ്പോ ആരായാലും മനസ്സൊന്നിളകും മോളെ.അരക്കെട്ടിലിങ്ങനെ നെടുകെ പിളർത്തി ഒട്ടിച്ച് വെച്ച സാധനം കണ്ടാൽ ആർക്കാടി ഒന്ന് മുത്തം കൊടുക്കാൻ തോന്നാത്തെ.അങ്ങനെ അല്ലാത്തവൻ ശണ്ഠനായിരിക്കും അറിയോ.അതുകൊണ്ട് നീ പോ നീ പോയി നിന്റെ പണിയെന്താന്നു വെച്ചാ നോക്ക്.അങ്ങോട്ടു ചെല്ലുമ്പോ അവിടെ ഞാനും എന്റെ അച്ഛനും മാത്രമേ കാണൂ.

അമ്മപോലും അങ്ങോട്ടു വരത്തില്ല.അച്ഛനിഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ ചെയ്തോട്ടെ എനിക്കൊരു മനസ്താപവുമില്ല.ഇനീപ്പതു നാട്ടാരൊന്നും അറിയാൻ പോണില്ലല്ലോ പിന്നെന്തിനാ ഇങ്ങനെ ആളെ കൺഫ്യൂഷനാക്കാൻ വരുന്നേ.അവസാനം അമ്മയുടെ സംസാരം കേട്ടാണ് അവൾ മനസ്സിലെ മറ്റു ചിന്തകളൊക്കെ കളഞ്ഞ് ഉഷാറായതു.

“…എന്താ അമ്മെ പറഞ്ഞെ “…”…

“… നീയങ്ങോട്ടൊന്നു ചെന്ന് നോക്കിയേ ആളുകളൊക്കെ