Chapter Title : വൈഗമാല [കൊമ്പൻ] [Updated]

തള്ളി മാറ്റിയ ശേഷമവൾ വേഗം റൂമിലേക്ക് ഓടി പോയി. റൂമിൽ തിരിച്ചെത്തിയിട്ടും വൈഗയ്ക്ക് അജിത്തിന്റെ നാവിന്റെ രുചി അവൾ തൊണ്ടയിലേക്ക് ഉമിനീരുമായി ഇറക്കികൊണ്ടിരുന്നു. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന പാന്റി തുടകളെ ഉരുമ്മി അവൾ വേഗം ഊരിയെടുത്തു. ഇളം നീല പാന്റിയുടെ മുൻവശത്തിനു ഒരല്പം കടുപ്പം നൽകി കൊണ്ട് നനവ് പരന്നു കിടക്കുന്നു. അന്ന് രാത്രി വൈഗയ്ക്ക് ഉറക്കമേ വന്നില്ല, കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. മനസിന്റെ ഒരുകോണിൽ പുതു മഴ നിറയ്ക്കുന്ന മണവും മറ്റേ കോണിൽ മകളുടെ ജീവിതം താൻ കാരണം നശിക്കുമോ എന്ന ആശങ്കയും ഒരേ സമയം വൈഗ അനുഭവിച്ചു.

രാത്രിയേറെ വൈകിയ ആ നിമിഷം, കൺകോണിൽ നനവ് തലയിണയിൽ ഒലിച്ചിറങ്ങി, അവൾ സ്വയമെല്ലാം മറക്കാൻ മനസിനെ പാകപ്പെടുത്തിയെടുത്തു. തത്ഫലമായി അജിത്തിനോട് NO പറയാൻ ഉള്ള മനസിന്റെ തീരുമാനത്തിൽ അവളുറച്ചു നിന്നു. അതിലും കഷ്ടം മറ്റെന്തിനോ കാംക്ഷിക്കുന്ന അവളുടെ ശരീരത്തെ ആ തീരുമാനം ഉൾകൊള്ളാൻ അവൾ പ്രാപ്തമാക്കിയെടുക്കുന്നതാണെന്ന് വൈഗ കണ്ണീരോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഭാമയും അജിത്തും തമ്മിലുള്ള റോമാൻസിനു ഈയിടെയായി ഒരല്പം കുറവ് വന്നിരുന്നു, അവളുടെ കൈയിലെ മുറിവ് ഏതാണ്ട് ഉണങ്ങിയതും കൈയിലെ ദോശമാവ് പൊട്ടിച്ചെടുക്കാൻ അജിത് അവളെ കൂട്ടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി വന്നു. വൈഗയെ കാണുന്ന ഓരോ നിമിഷവും തന്റെയുള്ളിൽ മുളപൊട്ടിയ പുതുമയുടെ വസന്തം ഭാമയറിയാതെ അജിത് കൊണ്ട് നടന്നു. കൊച്ചു കൊച്ചു വഴക്കുകളും പിണക്കങ്ങളും അവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്കും വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. വൈഗയാകട്ടെ രാവിലെ ഒരല്പം നേരത്തെയും രാത്രി ഒരല്പം വൈകിയുമായിരുന്നു അവളുടെ ഓഫീസിൽ പോയി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്. അത് പക്ഷെ ജോലി തിരക്കുകൊണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ചു അജിത്തിന്റെ മുന്നിൽ പെട്ടാൽ അവൻ തന്നോടുള്ള അധികാരം കൊണ്ട് കുണ്ടിയിൽ പിടിച്ചു ഞെരിക്കാനോ മുലകളെ തൊട്ടു തലോടാനോ ശ്രമിക്കും! തനിക്കത് തടയാൻ കഴിഞ്ഞെന്നും വരില്ല എന്ന ചിന്ത കൊണ്ടായിരുന്നു.

ഭാമയുടെ മനസ്സിൽ അമ്മയും അജിത്തും തമ്മിൽ എന്തോ അകൽച്ച പോലെയുള്ളത് അവൾ പതിയെ പതിയെ ശ്രദ്ധിച്ചു വന്നു. അമ്മ നേരത്തെ ഇറങ്ങി പോകുന്നു. അജിത്ത് ആണെങ്കിൽ അമ്മയ്ക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ ഇരിക്കുന്നു. അത് പക്ഷെ ഭാമയറിഞ്ഞാലോ എന്ന പേടിയും ഒപ്പം വൈഗ