Chapter Title : വൈഗമാല [കൊമ്പൻ] [Updated]

കക്ഷത്തിൽ ബലം കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

“മും ….മം…ആഹ് …..ആഹ്” വൈഗയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും തേൻ അജിത് ഉറിഞ്ചി ഉറിഞ്ചി കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നേരം അവരെ കടന്നു പോയികൊണ്ടുമിരുന്നു. വൈഗയുടെ പൂറിതൾ ചിത്ര ശലഭം ചിരകിട്ടു അടിക്കുന്നപോലെ അടിച്ചു. കന്തു കൂർത്തു തുടിക്കുമ്പോ വൈഗ അജിത്തിന്റെ കവിളിലും കഴുത്തിലുമായി അവളുടെ വലം കൈകൊണ്ട് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ഇരുവരുടെയും മൂക്കും മൂക്കും തമ്മിൽ ഉരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. കിതപ്പോടെ ഇരുവരും ആ ചുംബനം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോ വൈഗ നാഗവല്ലിയായി മാറിയിരുന്നു. (ചുമ്മാ)

ഇരുവരും മുഖത്തോടെ മുഖം നോക്കുമ്പോ വൈഗയുടെ തളരുന്നപോലെ അജിത്തിന് തോന്നി. അവളുടെ കണ്ണിൽ കണ്ണീരും ചുണ്ടിൽ ചിരിയും അവസാനിക്കുമ്പോൾ അജിത് ഒരുവട്ടം കൂടെ വൈഗയെ ഇറുകെ പുണർന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഐ ലവ് യു.!”

“ഉം!” വൈഗ കണ്ണിലെ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീരു തുടച്ചുകൊണ്ട് അജിത്തിന്റെ കവിളിൽ തലോടി.

വൈഗയ്ക്കുള്ളപോലെ തന്നെയാണ് എനിക്കും!” അജിത് എന്താണ് പറഞ്ഞുതുടങ്ങുന്നതെന്നു മനസിലാവാതെ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കുമ്പോ അജിത്തിന്റെ ചുണ്ടു പൊട്ടിയത് വൈഗ കണ്ടു. അവൾ വേഗം വിരൽകൊണ്ട് ആ ചോര തുടച്ചെടുത്തു.

“എന്താ…” താളത്തിൽ അജിത്തിനോട് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് വൈഗ അവളുടെ കൈകൾ രണ്ടും അജിത്തിന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റി.

“എനിക്കും ഭാമയെയും നിന്നെയും രണ്ടായി കാണാൻ കഴിയില്ല! രണ്ടിൽ ആരാണ് വലുതെന്നോ ചെറുതെന്നോ ? ഇരുവരിൽ ആരാണ് പ്രിയമെന്നു സ്വയം ചോദിച്ചാലുമെനിക്ക് ഉത്തരമില്ല!”

“അതിനു ഞാൻ ചോദിച്ചോ?” വൈഗ പുരികമുയർത്തി ചോദിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ മൂക്കിലൂടെ വിയർപ്പ് പൊടിയുന്നത് അജിത് കണ്ടു. അവനത് നാവുകൊണ്ട് തൊട്ടു നക്കിയതും.

“ഛീ…”

“എനിയ്ക്കറിഞ്ഞൂടെ വൈഗയുടെ നെഞ്ചിൽ ഉള്ള ആശങ്കയെന്താണെന്ന്. അമ്മയെ നേടുമ്പോ മോളെ തഴയുമോ