Chapter Title : വൈകി വന്ന തിരിച്ചറിവുകൾ [മായൻ]

ശ്രമത്തിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുകയായിരുന്നു...

പടിത്തമോ നടന്നില്ല എന്നാൽ കൃഷി കാര്യങ്ങളിൽ അമ്മയെ സഹായിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അതിനും മനു തയ്യാറായിരുന്നില്ല..അളിയന്മാർ വന്നപ്പോൾ അവരും അവരുടെ രീതിയിൽ ചെറിയ ബിസിനസ് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ മനുവിനോട് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഒന്നിനും അവന് താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു...അവൻ മൊബൈലും ടിവിയും ചെറിയ വെള്ളമടിയുമൊക്കെയായി ഒറ്റയാനെപ്പോലെ ആരെയും പേടിയില്ലാതെ അങ്ങനെ പോകുന്നു...
ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും മനു കാണാൻ സുന്ദരൻ ആയിരുന്നു...നല്ല ബോഡിയും..

എന്തോ..പെണ്ണ് വിഷയത്തിൽ മാത്രം അവൻ താല്പര്യം കാണിച്ചിരുന്നില്ല..അത്രയും ആശ്വാസം ഇല്ലെങ്കിൽ അന്നാട്ടിലെ പെണ്കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ എല്ലാം ഒരു തീരുമാനം ആയേനെ...കാരണം ഒന്ന് വേണമെന്ന് വിചാരിച്ചാൽ എന്ത് കുരുട്ട്ബുദ്ധി കാണിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും കാര്യം സാധിച്ചിട്ടെ അവൻ പിന്തിരിയറുള്ളൂ...

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം പകലുള്ള കറക്കമെല്ലാം കഴിഞ്ഞു സന്ധ്യയോടെ അവൻ വീട്ടിൽ വന്ന് കയറി...വീട്ടിൽ അവനും അമ്മയും മാത്രമേ ഇപ്പോൾ ഉള്ളു..അച്ഛൻ ജോലിയുടെ ഭാഗമായി പോയിരിക്കുകയാണ്...

മോനെ നിനക്ക് നേരത്തും കാലത്തും വീട്ടിൽ വന്ന് കൂടെ ഞാനിവിടെ തനിച്ചാണെന്നറിഞ്ഞു കൂടെ...വന്ന് കയറിയപ്പോഴേ അമ്മ മനുവിനോട് പരാതി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി..

ഞാൻ സന്ധ്യയ്ക്ക് മുൻപ് എത്തിയില്ലേ അമ്മക്കുട്ടി...അവൻ സ്നേഹത്തോടെ അമ്മയുടെ താടയിൽ പിടിച്ച് കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

ഒന്ന് മാറിക്കെ ചെക്കാ നിന്റെ പഞ്ചാരയൊന്നും എന്നോട് വേണ്ട...ഒരു ഉത്തരവാദിത്തവുമില്ലാതെ തോന്നും പോലെ നടന്നിട്ട് അവൻ പുന്നാരിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു..നിന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള ചെക്കന്മാരൊക്കെ ജോലിയുമായി കുടുംബവും കുട്ടികള്മായി സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു...നിയിങ്ങനെ അച്ഛനെയും'അമ്മയെയും വിഷമിപ്പിച്ചു യാതൊരു പണിയും ചെയ്യാതെ തോന്നിയ പോലെ നടക്കുന്നു...ഇത്രയും പ്രായമായില്ലേ ഇനി എന്നാടാ മോനെ നീയൊരു ആണ്കുട്ടിയെപ്പോലെ ജീവിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്..പഠിക്കാനോ താൽപര്യമില്ലായിരുന്നു...പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല അത് പോട്ടെ വച്ചു അച്ഛന്റെ ജോലിയിൽ സഹായിക്കാൻ