Chapter Title : വൈകിവന്ന അമ്മ വസന്തം 5 [Benjamin Louis]

സമയത്ത് നീ എന്റെ കൂടെ ഉള്ളതാണ് എന്റെ ഏക ആശ്വാസം.. ഞാൻ പോയി കിടക്കട്ടെ അമ്മ പറഞ്ഞു... ഞാൻ അമ്മയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ഇനി കുറച്ച് നേരം ഇരിക്ക് ഇന്നലെ തുടങ്ങിയ കിടപ്പ് അല്ലേ.. അവസാനം അമ്മ.. എനിക്ക് സമ്മതം മൂളി സോഫയിൽ എന്റെ തോളിൽ തല വെച്ചിരുന്നു... കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അമ്മ എന്റെ തോളിൽ തല വെച്ച് നല്ല ഉറക്കമാ... ഞാൻ അതികം അനങ്ങാതെ അമ്മയുടെ തല എന്റെ മടിയിലേക്ക് വെച്ചു.. അമ്മ ചെറുതായി കണ്ണ് തുറന്നു.. ഷീണം കൊണ്ടാവും എന്റെ മടിയിൽ തന്നെ തല വെച്ച് വീണ്ടും കിടന്നു... ഞാൻ പതിയെ അമ്മയുടെ മുടിയെ തലോടി ഇരുന്നു... ആദ്യമായിട്ടാണ് അമ്മ എന്റെ ഇത്ര അടുത്ത് കിടന്നിട്ടും.. എന്റെ മനസ്സിൽ കാമം മുളക്കാത്തത്.. ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ  അമ്മ എന്റെ കുട്ടനിൽ തല വെച്ചാണ് കിടക്കുന്നത്... അമ്മയുടെ മുടി തലോടി ഇരുന്ന് ഞാനും മയങ്ങി പോയി... പിന്നെ കോളിംഗ് ബെൽ കേട്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റത്... ഞാനും അമ്മയും ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.. പരസ്പരം നോക്കി.. ആരായിരിക്കും.. അമ്മ സോഫയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.. ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നു.. പ്രായമായ സ്ത്രീയും പുരുഷനും ആണ്.. ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നതും അവർ അകത്തേക്ക് തള്ളി കയറി... അവർ അമ്മയെ കണ്ടു..

ആ സ്ത്രീ അമ്മയുടെ മുഖത്ത്‌ നോക്കി ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി... നിനക്ക് ഇപ്പൊ സമാധാനം ആയില്ലേ എന്റെ മോനെ കൊണ്ട് കൊലക്ക് കൊടുത്തപ്പോൾ... അവൻ നിന്നെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞ അന്ന് തന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞതാ നീ ശെരിയെല്ലാ എന്ന്.. അന്ന് അവൻ അത് കേൾകുവാന്നേൽ എന്റെ മോന് ഇപ്പൊ ഇ ഗദി വരില്ലായിരുന്നു... ഇപ്പോ എനിക്ക് മനസിലായി അവർ അനന്ദിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ആണ് എന്ന്... ഇത്രയും വിഷമിച്ചിരിക്കുന്ന എന്റെ അമ്മയെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക് നന്നായി ദേഷ്യം വന്നു... അമ്മ ഇപ്പോ തല താഴ്ത്തിയിരുന്ന് കരയുകയാണ്... ആ സ്ത്രീ തുടർന്നുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു.. ആനന്ദിന്റെ അച്ഛൻ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല... നീ