Chapter Title : വൈകിവന്ന അമ്മ വസന്തം 5 [Benjamin Louis]
അപ്പൊ ഞാൻ എല്ലേ ഉത്തരവാദി...ഇനി നമ്മൾ സ്വയം ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റ് എടുത്തിട്ട് എന്ത് കാര്യം.. നമ്മുടെ നന്ദു പോയില്ലേ... അതും പറഞ്ഞു അമ്മ വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി..
ഞാൻ അമ്മയുടെ പുറം തടവിക്കൊണ്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു... കരയെല്ലെ അമ്മേ.. എനിക് അമ്മയെ അങ്ങിനെയാ ആശ്വാസിപികെണ്ടത് എന്ന് അറിയില്ല...
അമ്മ കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... ഈ സമയത്ത് നീ എന്റെ കൂടെ ഉള്ളതാണ് എന്റെ ഏക ആശ്വാസം.. ഞാൻ പോയി കിടക്കട്ടെ അമ്മ പറഞ്ഞു...
ഞാൻ അമ്മയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ഇനി കുറച്ച് നേരം ഇരിക്ക് ഇന്നലെ തുടങ്ങിയ കിടപ്പ് അല്ലേ..
അവസാനം അമ്മ.. എനിക്ക് സമ്മതം മൂളി സോഫയിൽ എന്റെ തോളിൽ തല വെച്ചിരുന്നു... കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അമ്മ എന്റെ തോളിൽ തല വെച്ച് നല്ല ഉറക്കമാ... ഞാൻ അതികം അനങ്ങാതെ അമ്മയുടെ തല എന്റെ മടിയിലേക്ക് വെച്ചു.. അമ്മ ചെറുതായി കണ്ണ് തുറന്നു.. ഷീണം കൊണ്ടാവും എന്റെ മടിയിൽ തന്നെ തല വെച്ച് വീണ്ടും കിടന്നു... ഞാൻ പതിയെ അമ്മയുടെ മുടിയെ തലോടി ഇരുന്നു... ആദ്യമായിട്ടാണ് അമ്മ എന്റെ ഇത്ര അടുത്ത് കിടന്നിട്ടും.. എന്റെ മനസ്സിൽ കാമം മുളക്കാത്തത്.. ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ അമ്മ എന്റെ കുട്ടനിൽ തല വെച്ചാണ് കിടക്കുന്നത്... അമ്മയുടെ മുടി തലോടി ഇരുന്ന് ഞാനും മയങ്ങി പോയി...
പിന്നെ കോളിംഗ് ബെൽ കേട്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റത്... ഞാനും അമ്മയും ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.. പരസ്പരം നോക്കി.. ആരായിരിക്കും..
അമ്മ സോഫയിൽ തന്നെ
💬 Comments
View all comments