Chapter Title : വൈകിവന്ന അമ്മ വസന്തം [Benjamin Louis]

നാട്ടിൽ എനിക്ക് പറയത്തക്ക ഫ്രണ്ട്സുമില്ല. നാട്ടിൽ പോകാൻ എപ്പോൾ  ലീവ് കിട്ടുമ്പോഴും ഞാൻ ഹോസ്റ്റലിൽ തന്നെ നില്കാറാണ്  പതിവ്,  ഇനി അത് പറ്റില്ല കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞു എന്തായാലും നാട്ടിലേക്ക് പോകണം. മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ പെട്ടിയും കിടക്കയും എടുത്തു ഫ്രണ്ട്സിനോട് എല്ലാം യാത്രയും പറഞ്ഞു  ഞാനും നടന്നുനീങ്ങി. രാവിലെ ആയതുകൊണ്ട് ട്രെയിനിൽ അധികം തിരക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ നേരെ അപ്പർ ബർത്തിൽ കയറി കിടന്നുറങ്ങി. പിന്നെ എന്റെ ഫോണിന്റെ റിങ്ങ് കേട്ടാണ് ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു നമ്പർ ആണ്. ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു,  മോനെ രവി മാഷാണ്....... നീ ചെന്നൈയിൽ അല്ലേ പെട്ടെന്ന് നാട്ടിലേക്ക് വരണം ഒരു അത്യാവശ്യ കാര്യം ഉണ്ട് ...........ഞാൻ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കാ  കോയമ്പത്തൂർ എത്തി ഇനി രണ്ടു മണിക്കൂറിൽ തൃശൂർ എത്തും,  എന്താ മാഷേ കാര്യം

പ്രത്യേകിച്ചൊന്നുമില്ല മോനെ നീ എത്താറാകുമ്പോൾ വിളിക്ക് എന്നും പറഞ്ഞു പുള്ളി കട്ട് ചെയ്തു. ഈ പുള്ളി എന്നെ വിളിക്കാത്തത് ആണല്ലോ എന്തായിരിക്കും ഇത്ര അത്യാവശ്യ കാര്യം. ഞാൻ നേരെ അച്ഛന്റെ മൊബൈലിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു റിംഗ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് എടുക്കുന്നില്ല രണ്ടു മൂന്നു പ്രാവശ്യം കൂടി ട്രൈ ചെയ്തു ഒരു രക്ഷയും ഇല്ല. എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒരു ചെറിയ ഭയം കയറി ഇനി അച്ഛന്  വല്ലതും. ഞാൻ നേരെ രവി മാഷേ  വീണ്ടും വിളിച്ചു, എന്താ മാഷെ കാര്യം, നീ എന്തായാലും ഇപ്പോൾ എത്താറായില്ലേ  വരുമ്പോൾ മാഷ്  പറയാം.... ..... മാഷേ ഞാൻ അച്ഛനെ വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കുന്നില്ലല്ലോ മാഷ് പതിയെ പറഞ്ഞു അതാ മോനെ കാര്യം അച്ഛൻ ഒരു ചെറിയ ആക്‌സിഡന്റിൽ പെട്ടു  കാര്യമായിട്ട് ഒന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല കാലിന് ചെറിയ പരിക്ക് അത്രയും ഉള്ളൂ നീ പേടിക്കേണ്ട.. .... പിന്നെ എന്താ അച്ഛൻ ഫോൺ എടുക്കാത്തെ അച്ഛൻ ഐസിയുവിലാണ് ഫോൺ എടുക്കാൻ പറ്റില്ല നീ പേടിക്കേണ്ട എത്തുമ്പോഴേക്ക് എല്ലാം റെഡി ആവും എന്നും പറഞ്ഞ് മാഷ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.. കാര്യമായിട്ടൊന്നും പറ്റിയിട്ടുണ്ടാവില്ല എന്ന്  എന്റെ മനസ്സിനെ ബോധിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനിരുന്നു. എന്നാലും എന്റെ കൈകാലുകൾ ചെറുതായി വിറക്കാൻ തുടങ്ങി. എനിക്ക്