Chapter Title : വൈഫ്‌ ഫോർ സെയിൽ [DB mallu]

ചേർന്ന് ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചു എങ്കിലും ഇനി ജീവിതത്തിൽ എണീക്കാൻ സാധിക്കാത്ത വിധം എന്റെ നട്ടെല്ല് തക്കാർന്നിരിക്കുന്നു. ഇമോഷൻസ് മാത്രമുള്ള ഒരു ജീവ ശവമായി അന്നുമുതൽ ഞാൻ എന്റെ ഒറ്റമുറി വീട്ടിൽ കിടപ്പിലാണ്.

അഞ്ജുവിനോട് പലതവണ നല്ല ഒരു ജീവിതം പലരും വെച്ച് നീട്ടിയത് സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും. ഒരിക്കലും എന്നെ ഒറ്റയ്ക്കക്കാൻ അവൾ തയാറാല്ലായിരുന്നു. ജീവിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് അവളെ ഓർത്തു മാത്രമാണ്.

എന്റെ ആശുപത്രി ചിലവുകൾ അവൾക്കു താങ്ങാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്റെ മുതലാളി ( തടി മില്ല് ഓണർ )  തൊമ്മി (തൊമ്മിച്ചൻ ) ആയിരുന്നു എന്റെയും വീട്ടിൽലേയും ചിലവുകൾ നോക്കിയിരുന്നത്.

അഞ്ജു പലപ്പോഴും ചെറിയ പണിക്കൾക്കൊക്കെയായി പോവുന്നുണ്ട് എങ്കിലും പറയത്തക്ക വരുമാനം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. കിടന്ന കിടപ്പിൽ കിടക്കുന്നെ എന്നെ ഒറ്റയ്ക്കിട്ടു പോവാൻ അവൾക്കു കഴിയുകയുമില്ല. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് എല്ലാം മറ്റിമറിച്ചുള്ള ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്.

അഞ്ജു രാവിലെ എണീക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ് എന്റെ നെഞ്ചിലാണ് അവളുടെ ഉറക്കം. അവിടെ കിടന്നല്ലേ അവൾക്കു ഉറങ്ങാൻ പറ്റു, ആ പാവത്തിനെ ഒന്ന് തലോടാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലാണ് ഞാൻ.

രാവിലെ എണീറ്റാൽ ആടുക്കളും പുല്ലു വെട്ടാലും, റബ്ബർ വെട്ടലുമൊക്കെയായി എന്റെ പെണ്ണ് ഒരു 9 മണിവരെ തിരക്കിലാണ്. അതുകഴിഞ്ഞു എന്നെ വിളിച്ചു എണീപ്പിച്ചു പല്ല് തേപ്പിക്കലും, ദേഹം തുടയ്ക്കലും ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റാലും, എല്ലാം ചെയ്തു 11മണിക്ക് എനിക്ക് കാപ്പി തരും, പിന്നെ ഉച്ചയ്ക്ക് എവിടെ ആണെങ്കിലും ഓടിവന്നു ചോറ് വാരി തരും, വൈകിട്ടു അത്താഴം കഴിഞ്ഞു, അവളുടെ കുളിയും കഴിഞ്ഞു എനിക്കുവേണ്ടി ഒരുങ്ങി