Chapter Title : വൈഫ്‌ ഫോർ സെയിൽ [DB mallu]

അവളെ വിളിച്ചു.

“ ഇതെന്ന സമയം 8 ആയല്ലോ നീ ഇന്ന്‌ വെട്ടാൻ പോയില്ലേ ? ”

കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ പെണ്ണ് എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. ഇന്നലത്തെ ഓവർ ഫിറ്റിൽ എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ലായിരുന്നു. കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു ചുമന്ന കാണും പാറി പറന്ന മുടിയുമായി അവൾ വീണ്ടും വിങ്ങി പൊട്ടി.

“ അച്ചു കാര്യം പറ എന്തിനാ നീ കരയുന്നെ ”

ദിനേശേട്ട തൊമ്മി ഇനി ഇവിടെ വരുന്നേ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല

“എന്തുണ്ടായി , അവൻ ഇന്നലെ എപ്പോഴാ പോയത് ”

ഇന്നലെ കുടിച്ചു വെളിവില്ലാതെ എന്നെ കയറി പിടിച്ചു ആ വൃത്തികെട്ടവൻ.

എനിക്ക് ഒന്നും മനസിലാവുന്നില്ലായിരുന്നു.....ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുക്കളിലേക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു.

എന്റെ കൈയിലേക്ക്  ചാഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു, ഇന്നലെ ദിനേശേട്ടൻ ഉറങ്ങി കഴിഞ്ഞു തൊമ്മി കുറച്ചു നേരം കൂടി tv കണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ അപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ ആയിരുന്നു. ഞാൻ പോലുമറിയാതെ അടുക്കളയിൽ നിന്ന എന്റെ പിന്നിൽ വന്നു നിന്നു എന്റെ കുണ്ടിക്ക് പിടിച്ചു അയാൾ. സങ്കടവും ദേഷ്യവും എല്ലാം കലാർന്നിരുന്നു ആ സംസാരത്തിൽ, ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞ എന്നെ ബലമായി പിടിച്ചു ഉമ്മ വെച്ചു. ഞാൻ. ഉറക്കെ കരഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ എന്റെ വാ പൊത്തി.

“ഈ കിടപ്പിൽ അല്ലാരുന്നെങ്കിൽ അവന്റെ തല വീട്ടിയേനെ ഞാൻ ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത ഈ ജീവിതം ഞാൻ തന്നെ ശപിച്ചു ”

നിനക്കും നിന്റെ കെട്ടിയവനും ചിലവിന് തന്നിട് എനിക്ക് എന്ത് കിട്ടാനാ ? നീ എനിക്ക് വഴങ്ങി തന്നാൽ നിന്നെയും കാശിന്നു കൊള്ളാത്ത നിന്റെ ശവത്തിനേം ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോയ്ക്കോളാം!  പതിവൃത ആയിട്ട് ജീവിക്കാൻ ആണേൽ ആ വാഴപ്പിണ്ടിയുമായി നീ നരകിച്ചു ചാവും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട അയാൾ പോയത് ! മരിക്കണം എന്ന് വരെ ചിന്തിച്ചു ദിനേശേട്ട ഞാൻ !

എനിക്ക് ഒരു മറുപടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അവൻ ഇല്ലേൽ ഈ ജീവിതം എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോവും ? മാസത്തിൽ രണ്ടു തവണ എന്നെ താങ്ങി പിടിച്ചു ആരു ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോകും?  എന്റെ അച്ചുനെ മറ്റൊരുത്തൻ നോക്കുന്നത് പോലും ഞാൻ എങ്ങനെ സഹിക്കും!

ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളും ഒന്നിച്ചു കാണുന്നു ഞാൻ ഈ കിടപ്പിൽ. എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് എനിക്കറില്ലാരുന്നു, ആഴ്ചകൾ മുന്നോട്ട് പോയി, തൊമ്മിയുടെ വരവും വിളിയും നിന്നു, ഭക്ഷണവും മരുന്നും ഇല്ലാത്ത