Chapter Title : വൈഷ്ണവം 12 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി]

കണ്ണന്‍ അവളുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോ പറഞ്ഞു. ഒരാഴ്ച കുടെ ഉള്ളു.... ഇവിടെ..... ചിന്നു അല്‍പം വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ ഞാന്‍ പോവുകയാണ്..... താന്‍ ഇവിടെ ഇരുന്നോ.... കണ്ണന്‍ പറഞ്ഞു പുറത്തേക്കായി പോവാന്‍ ഒരുങ്ങി.... അയ്യോ.... കണ്ണേട്ടാ പോവല്ലേ..... എനിക്ക് കുറച്ച് സംസാരിക്കുനുണ്ട്.... ചിന്നു പറഞ്ഞു.... ഉം.... എന്താ.... കണ്ണന്‍ ചോദിച്ചു..... നമ്മുക്ക് അവിടെ ഇരിക്കാം.... ഒരു ഇരുപിടം ചുണ്ടി ചിന്നു പറഞ്ഞു. അത് വേണോ..... കണ്ണന്‍ ചിന്നുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.... വേണം.... ഒരു ഫ്രെണ്ടായെങ്കിലും എന്നെ കണ്ടുടെ..... പ്ലീസ്.... ചിന്നു ദയനീയമായി കെഞ്ചി.... ഉം.... ഒക്കെ..... അല്‍പം ചിന്തിച്ച ശേഷം കണ്ണന്‍ പറഞ്ഞു.... അവര്‍ ഇരുവരും അവിടെയുള്ള ഒരു ഇരുപിടത്തില്‍ ഇരുന്നു. കുറച്ച് നേരത്തെ നിശബ്ദയ്ക്ക് ശേഷം ചിന്നു സംസാരിച്ച് തുടങ്ങി.... കണ്ണേട്ടാ..... സോറി....

സോറിയോ !!! എന്തിന്..... അതും എന്നോട്..... എനിക്ക് കണ്ണേട്ടന്‍റെ അച്ഛന്‍റെയും അമ്മയുടെയും കാര്യം അറിയില്ലായിരുന്നു. അന്ന് ഞാന്‍ അവരെ പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോ കണ്ണേട്ടന്‍ വിഷമമായില്ലേ..... ഞാന്‍ കാരണം വീണ്ടും കണ്ണേട്ടന്‍ വിഷമിക്കുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല..... പറഞ്ഞു തീരും മുമ്പ് ചിന്നു കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്നതിനൊപ്പം ശബ്ദം മുറിഞ്ഞ് പോവുകയും എങ്ങലുകള്‍ ഉയരുകയും ചെയ്തു.... കണ്ണന്‍ ഒരു നിമിഷം പകച്ച് പോയി.... എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവന്‍ അവളെ നോക്കി. ഹേയ്.... ഗ്രിഷ്മ.... ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ...... കണ്ണന്‍ അവളോടായി പറഞ്ഞു. അറിയാതെ കൈ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാനായി തോളില്‍ വെച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഒരു സ്പര്‍ശനം അറിഞ്ഞ ചിന്നു ഒന്നു ഞെട്ടി.... പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി... അപ്പോഴാണ് കൈ അവളുടെ തോളിലുള്ള കാര്യം കണ്ണന്‍ അറിഞ്ഞത്. സോറി.... കണ്ണന്‍ കൈ പിന്‍വലിച്ചു. ചിന്നു ഇരു കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു. കണ്ണേട്ടന്‍ ഇപ്പോ എന്താ ചെയ്യുന്നേ.... ചിന്നു കണ്ണന്‍റെ ജോലിയെ പറ്റി ചോദിച്ചു..... ഒന്ന് ചിന്തിച്ച ശേഷം കണ്ണന്‍ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. അച്ഛനും അമ്മയും പോയതോടെ ഞാന്‍ വൈഷ്ണവത്തില്‍ ഒറ്റയ്ക്കായി. ആ വീട്ടില്‍ താന്‍ സ്നേഹിച്ച പലരുടെയും ഓര്‍മകള്‍ എന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. അതോടെ അത് തനിക്കൊരു നരകമായി മാറി. കുടെ അച്ഛന്‍റെ ബിസിനസ് നോക്കന്‍ കഴിയാതെയായി. അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ജി.കെ