Chapter Title : വൈഷ്ണവം 12 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി]

കുഴപ്പമില്ല..... കണ്ണന്‍ നിസാരമായി പറഞ്ഞു. അവര്‍ എന്തുപറഞ്ഞു..... ചിന്നു വീണ്ടും അതിനെ പറ്റി തന്നെ ചോദിച്ചു.... സ്ഥിരം പല്ലവി തന്നെ.... തിരുമാനിച്ച് വിളിക്കാം എന്ന്..... കണ്ണന്‍ താല്‍പര്യമില്ലാത്ത മട്ടില്‍ പറഞ്ഞു.... ഹാ..... നോക്കാം..... നേരം വെളുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പാടങ്ങള്‍ക്ക് മുകളിലേക്ക് സൂര്യരശ്മി പതിക്കുമ്പോള്‍ മഞ്ഞില്‍ വെള്ള പുകമറ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. ജനങ്ങള്‍ രാവിലത്തെ നെട്ടോട്ടം തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.... പലയിടത്തും ജനങ്ങള്‍ സൊറ പറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.... പത്രം പാല്‍ അങ്ങിനെ രാവിലെത്തെ എല്ലാ കാഴ്ചകളും റോഡിന്‍ സൈഡിലുണ്ട്.... മെയിന്‍ റോഡിലെത്തിയപ്പോഴെക്കും കാറിന്‍റെ വേഗത കുടിയിരുന്നു. നിരന്ന് കിടക്കുന്ന ഒഴിഞ്ഞ റോഡിലുടെ കാര്‍ പാഞ്ഞു പോയി തുടങ്ങി... ചിന്നു കണ്ണന്‍റെ ഡ്രൈവിംഗ് ശ്രദ്ധിച്ചു. പണ്ടേത്തേക്കാള്‍ ഒരുപാട് മാറിയിരുന്നു. പണ്ട് അല്‍പം ഭയത്തോടെയാണ് കണ്ണേട്ടന്‍ കാര്‍ ഓടിച്ചിരുന്നത്. അറുപത് കിലോമിറ്റര്‍ സ്പീഡ് കടന്ന് പോവുകയെ ഇല്ല.... പക്ഷേ ഇന്ന് ആ ആച്ചടക്കമൊന്നും ആ ഡ്രൈവിംഗിലില്ല. ഒരു കൈ കൊണ്ട് സ്റ്റീയറിംഗ് നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. അതും ഗംഭീരമായി തന്നെ. വാഹനത്തിന്‍റെ സ്പീഡ് പലപ്പോഴും എണ്‍പതും തൊണുറും വരെയെത്തുന്നുണ്ട്.... മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും എന്തോ ചിന്തയോ ദേഷ്യമോ ആണ്.... സദാ മൗനമാണ് അവിടം.... ഒന്നര മണിക്കുര്‍ നേരം കാര്‍ നിശബ്ദമായിരുന്നു. റോഡില്‍ വാഹനങ്ങള്‍ കൂടി വന്നപ്പോള്‍ ഇടയ്ക്ക് ബ്ലോക്കുകള്‍ വന്നു തുടങ്ങി. അതോടെ കാറിന്‍റെ വേഗതയും കുറഞ്ഞു. ഒരു ട്രാഫിക്ക് സിഗ്നലില്‍ വെച്ച് കണ്ണന്‍ കാറിലെ എഫ് എം ഓണാക്കി. പാട്ടിടുന്നതിന് പെണ്‍ഡ്രൈവോന്നും അതില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..... പഴയ ഏതോ ഒരു പാട്ട് അതില്‍ നിന്ന് പാടി കൊണ്ടിരുന്നു.   വിളിപ്പാടു ചാരെ വീശുന്ന ചേലില്‍   കിഴക്കിന്‍റെ ചൂണ്ടില്‍ പൂശുന്ന ചേലില്‍

  അടുക്കുന്നു തീരം