Chapter Title : വൈഷ്ണവം 2 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി]

ഇരുന്ന് കളിയാക്കാതെ നീ മറുപടി താ... മിഥുന: എന്നാലും നിന്‍റെ ഒരു ജാതകമേ... ഇലയിട്ട്, ചോറുവിളമ്പിട്ട്, കഴിക്കരുത് എന്ന് പറയും പോലെ... (അവള്‍ വീണ്ടും ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി) വൈഷ്ണവ്: ഈ നേരത്ത് നിന്നെ വിളിക്കാന്‍ നോക്കിയ എന്നെ പറഞ്ഞ മതി... ഞാന്‍ വെക്കുവാ... മിഥുന: ടാ വെക്കല്ലേ... (അവള്‍ ചിരി അടക്കി പിടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു) വൈഷ്ണവ്: ഒരു തിരമാനം എടുക്കാനാ നിന്നെ വിളിച്ചേ... അപ്പോഴാ നിന്‍റെ പുഴുങ്ങിയ ചിരി.. മിഥുന: ടാ ഞാനിപ്പോ എന്തോ പറയാ... വൈഷ്ണവ്: വീട്ടില് എല്ലാരും ആകെ വിഷമത്തിലാ.. ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യും.. നീ നിന്‍റെ അഭിപ്രായം പറ.

മിഥുന: നിന്‍റെ പാരന്‍റസിന് ഇതിലൊക്കെ നല്ല വിശ്വാസമുണ്ട്. എന്തായാലും അവരെ നീ വിഷമിപ്പിക്കില്ല... അവരുടെ സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടി നീ ഇതിന് സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തേക്ക്... വൈഷ്ണവ്: അപ്പോ എന്‍റെ പ്രണയസ്വപ്നങ്ങള്‍... മിഥുന: നല്ല സുന്ദരിയായ ഒരു കൊച്ചിനെ കണ്ടെത്തി അങ്ങ് കെട്ടിക്കോ... പിന്നെ രണ്ടു കൊല്ലം പ്രണയിച്ചിട്ടല്ലേ ബാക്കിയോക്കെ...(അവള്‍ വീണ്ടും ഒന്ന് ആക്കി ചിരിച്ചു) വൈഷ്ണവ്: അപ്പോ പിന്നെ സമ്മതിക്കാം ലേ... ശരി ഞാന്‍ വെക്കുവാ... പോയി അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഒന്ന് സമാധിനിപ്പിക്കട്ടെ... മിഥുന: ഒക്കെ ടാ... ഗുഡ് നൈറ്റ്... വൈഷ്ണവ്: ടീ, ഒരു കാര്യം കൂടി മിഥുന: എന്താടാ... വൈഷ്ണവ്: നീ ഞാന്‍ രണ്ടമത് പറഞ്ഞ കാര്യം ആരോടും പറയണ്ട... മിഥുന: ഏത് കാര്യം... വൈഷ്ണവ്: ടീ കോപ്പേ... ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്‍റെ കാര്യം മിഥുനയ്ക്ക് പിന്നെയും ചിരി പൊട്ടി... മിഥുന: ഹാ.. ഓക്കെ... പിന്നെ അതിന് വേറെ ചിലവ് വേണം. വൈഷ്ണവ്: ഹാ, അതൊക്കെ തരാം.... ഗുഡ് നൈറ്റ് അവന്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു. പിന്നെ എണിറ്റ് താഴെയ്ക്ക് നടന്നു. ഗോപകുമാറും വിലാസിനിയും അപ്പോഴും സോഫയില്‍ രണ്ട് അറ്റത്തായി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടുപേരും മൗനം മാത്രം. വൈഷ്ണവ് പടികള്‍ ഇറങ്ങി വന്ന് പാരന്‍റ്സിന്‍റെ നടക്ക് ഇരുന്നു. വന്നിരുന്ന വൈഷ്ണവിനെ രണ്ടു പേരും നോക്കി. മൗനത്തിന് വിരാമമിട്ട് ഗോപകുമാര്‍ തുടങ്ങി എന്താ നിന്‍റെ തീരുമാനം.... നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് എന്നെങ്കിലും ഞാന്‍ എതിര് നിന്നിട്ടുണ്ടോ... എല്ലാം എന്‍റെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയല്ലേ...