Chapter Title : വൈഷ്ണവം 4 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി]

ചോദിച്ചു... എത്രാം സ്ഥാനമാടാ... നമ്മുക്ക്.... അത്... അവന്‍ പറയാന്‍ മടിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി... പറ... എത്രയാ... ഫസ്റ്റ്.... ങേ... ഒന്നും മനസിലാവാത്ത പോലെ മിഥുന ചോദിച്ചു.... ആടീ പോത്തെ... നമ്മള്‍ ചരിത്രം ആവര്‍ത്തിച്ചു.... വൈഷ്ണവ് വിഷമ ഭാവം വിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് മിഥുനയുടെയും ചിന്നുവിന്‍റെയും മുഖത്ത് സന്തോഷം കടന്നുവന്നു... മിഥുന സന്തോഷം കൊണ്ട് കൈകള്‍ പൊക്കി വിളിച്ചു കൂവി... ഹേ....ഹൂ...... പിന്നെ ഒന്നൂടെ ഉണ്ട്.... ഒരു പ്രോത്സഹനസമ്മാനം... എനിക്ക് ബെസ്റ്റ് ആക്ടര്‍.... വൈഷ്ണവ് കൂട്ടി ചേര്‍ത്തു... അതും കുടെ കേട്ടപ്പോ മിഥുന ഡബിള്‍ ഹാപ്പിയായി. വൈഷ്ണവ് സന്തോഷത്തോടെ ചിന്നുവിനെ നോക്കി. അവള്‍ പാല്‍പുഞ്ചിരി തുകി. ഇരുവരെയും ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് സന്തോഷം സഹിക്ക വയ്യാതെ മിഥുന മുന്നിലേക്ക് വന്ന് വൈഷ്ണവിന്‍റെ കഴുത്തിലുടെ കൈയിട്ട് വൈഷ്ണവിന്‍റെ കവിളില്‍ ഒരു കിസടിച്ചു.... ഇതു കണ്ട് ചിന്നുവും വൈഷ്ണവും അന്ധാളിച്ചു നിന്നു. അത്ഭുതം കൊണ്ട് ചിന്നുവിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ വിടര്‍ന്നു. വാ പതിയ തുറന്നു. അവള്‍ വൈഷ്ണവിനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അപ്പോഴാണ് മിഥുനയ്ക്ക് സ്ഥലകാലബോധം തിരിച്ച് വന്നത്. മുന്നില്‍ കണ്ണും കണ്ണും നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന ചിന്നുവിനെയും കണ്ണനെയും കണ്ടത്.

അവള്‍ക്ക് അപ്പോഴാണ് താന്‍ ചെയ്തതിനെ പറ്റി ഓര്‍മ വന്നത്....അവള്‍ ഒരു നിമിഷം സൈലന്‍റായി... തന്നെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കുന്ന ചിന്നുവിനെ കണ്ട് എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ കണ്ണന്‍ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ എന്തോ ഉദ്ദേശിച്ച് ചിന്നുവിനെ നോക്കി മിഥുനയോടായി പറഞ്ഞു. കേട്ടോ മിതു... നീ എനിക്ക് തന്നാ ഗിഫ്റ്റ് ഇഷ്ടപെടാത്ത ഒരാളുണ്ടിവിടെ... അത് കേട്ടാ മിഥുന വീണ്ടും അവന്‍റെ തോളിലേക്ക് പിറകിലുടെ കയറി പിടിച്ച് ചിന്നുവിനെ നോക്കി തന്നെ പറഞ്ഞു. അതേയ് അവള്‍ക്ക് പറ്റിയില്ല എങ്കില്‍ നീ ഞാന്‍ തന്നത് തിരിച്ച് തന്ന് അവളുടെ കൈയില്‍ നിന്ന് വാങ്ങിക്കോ... അപ്പോഴാണ് രണ്ടും കുടെ തന്നെ വട്ടു പിടിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് ചിന്നുവിന് മനസിലായത്. അവള്‍ നോട്ടം മാറ്റി. ഒരു ദേഷ്യത്തോടെ നേരെ ഇരുന്നു വൈഷ്ണവിനോടായി പറഞ്ഞു... പോവാം... എനിക്ക് വിട്ടില്‍ പോണം... സംഗതി വര്‍ക്കൗട്ടായിട്ടില്ല എന്നറിഞ്ഞ മിഥുനയും കണ്ണനും തിരിച്ച് പഴയ സ്ഥാനത്ത് ഇരുന്നു.