Chapter Title : വൈഷ്ണവം 5 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി]

ആകെ കുറച്ച് കാണികള്‍. സ്റ്റേജില്‍ എതോ ഒരു കുട്ടി പാടുന്നുണ്ട്. ഗ്രിഷ്മയല്ല. ഇനി ചിന്നുവിന്‍റെ പ്രോഗ്രാം കഴിഞ്ഞ് കാണുമോ... വൈഷ്ണവ് നിരാശപൂര്‍വ്വം ചിന്തിച്ചു. അവര്‍ സ്റ്റേജിന് മുന്നിലെത്തി. സ്റ്റേജിന് മുന്നില്‍ ജഡ്ജസ് വല്യ ബുദ്ധിജിവി ചമഞ്ഞ് ഇരുപ്പുണ്ട്. അടയ്ക്ക് എന്തോക്കെ കുത്തികുറിക്കുന്നുമുണ്ട്. വൈഷ്ണവ് സ്റ്റേജിന് മുന്നിലെ കാണികളെ നോക്കി. ദേ ഇരിക്കുന്നു രമ്യ അവിടെ. ആ കുട്ടത്തില്‍ ആകെ പരിചിതമായ മുഖം അതാണ്. അവന്‍ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത പോലെ അവള്‍ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് വൈഷ്ണവിന്‍റെയും മിഥുനയുടെയും സൈഡിലേക്ക് നോക്കി. അവള്‍ അവരെ കണ്ട് ചിരിച്ചു. അവര്‍ തിരിച്ചും. വൈഷ്ണവും മിഥുനയും അവളുടെ പിറകിലെ ഒഴിഞ്ഞ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അത് അറിഞ്ഞ രമ്യ തിരിഞ്ഞ് അവരോട് സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

ചിന്നു പറഞ്ഞിരുന്നോ... പ്രോഗ്രാമിനെ പറ്റി... രമ്യ ചോദിച്ചു. ഹാ... പക്ഷേ ഇതാണ് പരുപാടി എന്ന് പറഞ്ഞില്ല... വൈഷ്ണവ് പറഞ്ഞു. എപ്പോഴാ അവളുടെ പ്രോഗ്രാം... മിഥുന ചോദിച്ചു. അടുത്തതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. രമ്യ മറുപടി കൊടുത്തു. അവള്‍ എവിടെ ... വൈഷ്ണവ് ചോദിച്ചു. ഇത്രയും നേരം ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ടൈം ആയി എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ സ്റ്റേജിന്‍റെ പിറകിലെക്ക് പോയി... രമ്യ നിര്‍ത്താതെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. വൈഷ്ണവ് ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രമേ ചെയ്തുള്ളു. അപ്പോ നീ കുടെ പോയില്ലെ... മിഥുന രമ്യയോട് ചോദിച്ചു... ഇല്ല... അവള്‍ക്ക് ടെന്‍ഷന്‍ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇത്തരം സമയത്ത് ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നതാണ് അവള്‍ക്കിഷ്ടം. രമ്യ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി. അപ്പോഴെക്കും ഇത്രയും നേരം പാടിയിരുന്ന കുട്ടിയുടെ പാട്ട് കഴിഞ്ഞു. കര്‍ട്ടണ്‍ താഴ്ന്നിരുന്നു. വൈഷ്ണവും മിഥുനയും രമ്യയും ആര്‍ക്കാനും വേണ്ടി എന്ന പോലെ കയ്യടിച്ചു. അല്‍പസമയത്തിനകം അനൗണ്‍സ്മെന്‍റ് ഉയര്‍ന്നു. "ജഡജ്സ് പ്ലീസ് നോക്ക് ചെസ്റ്റ് നമ്പര്‍ ഫോര്‍ ഓണ്‍ സ്റ്റേജ്..." പയ്യെ കര്‍ട്ടണ്‍ ഉയര്‍ന്നു. വെള്ളയില്‍ കറുത്ത ഡിസൈന്‍ ഉള്ള ഒരു ചുരിദാര്‍ എടുത്താണ് സ്റ്റേജില്‍ ഗ്രിഷ്മ നിന്നിരുന്നത്. നല്ല ഐശ്വരം തുളുമ്പുന്ന മുഖം. നെറ്റിയില്‍ അരച്ച ചന്ദനം അവളുടെ മുഖത്തിനെ കുടുതല്‍ ഭംഗി നല്‍കുന്നു. വാലിട്ട് കണ്ണെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. കാതില്‍ ജിമിക്കി കമ്മലുകള്‍. കഴുത്തില്‍ ഒരു