Chapter Title : വൈഷ്ണവം 7 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി]

തന്‍റെ ശരീരത്തില്‍ കിട്ടിയ ചൂടില്‍ തരിച്ച് നിന്നു. വികാരങ്ങള്‍ ഉണര്‍ന്നതിന്‍റെ ഫലമായി പുതപ്പിനടിയില്‍ അവന് സിഗ്നല്‍ കിട്ടി. വന്നു പതിച്ച ചിന്നു പെട്ടെന്ന് സ്വബോധത്തിലെത്തി. അവള്‍ ദേഷ്യത്തോടെ കണ്ണന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ പിടിച്ച് എണിക്കാന്‍ നോക്കി. പക്ഷേ കണ്ണന്‍ അപ്പോഴെക്കും പിറകിലുടെ അവളെ ലോക്ക് ചെയ്തു.... കണ്ണേട്ടാ.... എന്തായിത്.... വിട്.... അമ്മയുണ്ട് താഴെ..... ചിന്നു പറഞ്ഞു.... അതേയ്.... ഇന്നലെ എന്തോ ഒന്ന് മറന്നു. അത് തരാനാ വിളിച്ചേ.... ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അവളുടെ പിറകില്‍ ലോക്ക് ചെയ്ത കൈകള്‍ അവളുടെ കവിളുകളില്‍ വെച്ച് ഇടത്തേ കവിളില്‍ ചുടുചുബനം നല്‍കി. കണ്ണന്‍റെ പ്രവൃത്തിയില്‍ എതിര്‍ക്കാന്‍ കഴിയാതെ ഒരു പാവയെപോലെ ചിന്നു ചലിച്ചു. കിട്ടിയ മുത്തത്തിന്‍റെ സുഖം മാറും മുമ്പേ അവള്‍ കവിള്‍ ശക്തിയില്‍ അവന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ നിന്ന് മാറ്റി. പിന്നെ അല്‍പം ദേഷ്യത്തോടെ കണ്ണനെ നോക്കി. പിന്നെ പറഞ്ഞു... വിട് കണ്ണേട്ടാ.... ഇല്ലേല്‍ ഞാന്‍ ഇപ്പോ അലറി വിളിക്കും.... പെട്ടെന്ന് ഒരു പേടി വന്ന കണ്ണന്‍ തന്‍റെ കൈകള്‍ അയച്ചു അവളെ സ്വതന്ത്രമാക്കി. അവള്‍ ചാടി എണിറ്റു. ദുഷ്ടന്‍.... അവള്‍ ദേഷ്യം കാണിച്ച് അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.... പിന്നെ കൈതലം ഉപയോഗിച്ച് ഉമ്മ കിട്ടിയ കവിള്‍ അമര്‍ത്തി തടവി.... കണ്ണന്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി നിന്നു. പല്ലു പോലും തേക്കാതെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ.... ജന്തു.... എന്‍റെ മുഖമാകെ വൃത്തികേടാക്കി.... ചിന്നു ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു... അപ്പോ പല്ലു തേച്ച് തന്നാല്‍ കുഴപ്പമില്ലേ.... അവളെ ഒന്നുടെ ചൊറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് കണ്ണന്‍ ചോദിച്ചു.... മറുപടി കേട്ട ചിന്നു കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു.... ചിന്നു.... താഴെ നിന്ന് വിലാസിനി വിളിച്ചു.....

ദാ വരുന്നമ്മേ.... ചിന്നു ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് വേഗത്തില്‍ നടന്നു.... നടന്നു നിങ്ങുന്ന ചിന്നുവിനെ പിറകിലുടെ നോക്കി നഷ്ടസ്വര്‍ഗങ്ങളൊയൊര്‍ത്ത് കണ്ണന്‍ നെടുവിര്‍പ്പിട്ടു. രാവിലത്തെ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഇരുവരും ഇറങ്ങി. ചിന്നുവിന്‍റെ വിട്ടിലേക്ക്.... കാറിലായിരുന്നു യാത്ര.... വണ്ടി മെയിന്‍ റോഡിലെത്തിയപ്പോഴെ മ്യുസിക്ക് സിസ്റ്റം ഓണാക്കി. അതോടെ കാറില്‍ പാട്ട് മുഴങ്ങി. ഏതോ വാര്‍മുകിലിന്‍ കിനാവിലെ മുത്തായ് നീ വന്നു ഓമലേ.... ജീവനില്‍ അമൃതേകാനായ് വീണ്ടും എന്നില്‍ ഏതോ