Chapter Title : വല്യേട്ടൻ 7 ●അൻസിയ●

കോലം കണ്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി.... അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൾ വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ട എന്നോട് പറഞ്ഞു...

"ഏട്ടൻ വാ...."

അവളുടെ പിറകെ ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോ തുള്ളി കളിക്കുന്ന നിതംബത്തിൽ ആയിരുന്നു എന്റെ കണ്ണുകൾ..... അതിൽ മയങ്ങി വന്ന ഞാൻ അകത്തെ കാഴ്ച്ച കണ്ട് ഞെട്ടി വിറച്ചു പോയി.... ബെഡിൽ ആകെ ചോര അറുത്തെടുത്ത ലിംഗം ബെഡിൽ തന്നെ കിടക്കുന്നു .. ഞാൻ രണ്ടുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി ... ഒരു നിമിഷത്തെ മൗനം വെടിഞ്ഞ് പ്രവീണ ചോദിച്ചു...

"ഏട്ടാ എന്താ ചെയ്യാ.....??

"എന്ത് ചെയ്യാൻ അയാൾ ചത്തു കാണും..."

"ഇല്ല ജീവനുണ്ട്.... നമുക്ക് പോയാലോ???

"എങ്ങോട്ട് പോകാന്..... ??

"പിന്നെ ??

"ഇയാളെ ഇവിടെ ഇട്ട് പോകണ്ട...."

"എന്ത് ചെയ്യണം പിന്നെ...??

"കളയണം എവിടെയെങ്കിലും കൊണ്ടു പോയി...."

"ഇപ്പോഴാ.....??

"അല്ല രാത്രി ആകണം ...."

അത്രയും നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്ന ശാലു അത് കേട്ട് വേഗം പറഞ്ഞു...

"രാത്രി വരെ ഇരിക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ...."

അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി ഞാൻ പ്രവീണയോട് പറഞ്ഞു....

"എന്ന ഞാനിവളെ ബസ് കയറ്റിവിട്ടു വരാം.... നീ ഇവിടെ ഇരിക്കുമോ...??

"ഞാനിരിക്കാം... പക്ഷെ ഇത് തലയിൽ ആകരുത്..."

"ആയാലും നിങ്ങൾ കുടുങ്ങില്ല പോരെ....??

ഞാൻ വേഗം ശലുവിനെയും കൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങി... കാറിൽ കയറി ബസ് സ്റ്റാൻഡ് ലക്ഷ്യമാക്കി പോകുമ്പോ അവളെന്നോട് പറഞ്ഞു...

"വല്യേട്ട അല്ലങ്കിൽ ഞാൻ പോകുന്നില്ല....."

"ഇപ്പൊ എന്തേ ഇങ്ങനെ തോന്നാൻ....??

"ഞാൻ കാരണം നിങ്ങൾ കുടുങ്ങി പോകണ്ട.... ഞാനും വരാം...."

"അതാണ് നിന്നോട് ഞാൻ ആയിരവട്ടം ചോദിച്ചത് എന്താണ് നിന്റെ പ്ലാൻ എന്ന്... കൊല്ലാൻ ആണെങ്കിൽ എന്നോട് കൂടി പറയാമായിരുന്നില്ലേ.... നിന്റെ കൂടെ ഞാൻ വരാതിരിക്കോ....??

"എനിക്കറിയില്ല ചേട്ടാ....."

"എന്തായാലും നീ പൊയ്ക്കോ ആള് കൂടിയാലും കുഴപ്പം ആകും.... "

"എന്നാലും..."

"കുഴപ്പമില്ല അവളുണ്ടല്ലോ നിന്നെക്കാളും ധൈര്യവും ഉണ്ട്..."

നാട്ടിലേക്കുള്ള ബസ് കയറ്റി വിട്ട് കാർ സ്റ്റാൻഡിന് അടുത്തുള്ള സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിന് അടുത്തായി പാർക്ക് ചെയ്തു... എന്നിട്ടവിടുന്നൊരു ഓട്ടോ പിടിച്ച് അങ്ങോട്ട് പോയി... വീടിന്റെ അടുത്ത് ഇറങ്ങാതെ കുറച്ചു മാറി ഞാൻ ഇറങ്ങി നടന്നു... ഉച്ച ആയത് കൊണ്ടാവും ആളുകൾ കുറവായിരുന്നു ..... പ്രവീണയെ വിളിച്ച് വാതിൽ തുറക്കാൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി... അവൾ അപ്പോഴും ആ നൈറ്റിയിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു...

"എന്തായി ജീവൻ പോയ ആളുടെ....??