Chapter Title : വാംപയർ ഡയറീസ് 1 [സിനിമാക്കാരൻ]
കൊടുംക്രൂരതകൾ ചെയ്യാൻ എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഞാൻ ചെയ്യും, എന്റെ വികൃതമായ കാമവികാരങ്ങൾ ഞാൻ നിറവേറ്റും. അനന്തമായ ശരീരങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിലൂടെ മിന്നിമറഞ്ഞു; പിടയുന്ന കൈകാലുകൾ, വിയർത്തു കുളിച്ച ശരീരങ്ങൾ.
കാമം എന്റെയുള്ളിൽ തിളച്ചുരുകുന്നു.... ഉപദ്രവിക്കാനും കൊല്ലാനുമുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹം. വിശപ്പടക്കണം, രക്തം കുടിക്കണം.
അടുത്ത കുറേ ദിവസങ്ങൾ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടേറിയതായിരുന്നു. ഞാൻ റോഡുകളിലൂടെ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു... പകൽവെളിച്ചം എനിക്ക് ദോഷം ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നാൽ ഞാൻ മരിച്ചുപോയേക്കാം.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പകൽസമയം ഒളിച്ചിരുന്ന് രാത്രിയുടെ സുരക്ഷിതത്വം തേടി. ഒരു രാത്രി ഞാൻ ഒരു ചെറിയ പള്ളിയുടെ മുന്നിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ, പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന കുരിശു കണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ നീറിപ്പിടിച്ചു, വല്ലാതെ പൊള്ളുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ഞാൻ അവിടെനിന്നും ഓടിരക്ഷപ്പെട്ടു. എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ഭക്ഷണത്തോടല്ല. ചോറിനോടല്ല, മറിച്ച് മാംസത്തോടും രക്തത്തോടും സൗന്ദര്യത്തോടുമാണ്. എന്റെ ശരീരം പണ്ടത്തെപ്പോലെ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നി.
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ശ്വാസോച്ഛ്വാസം, ഹൃദയമിടിപ്പ്, അഡ്രിനാലിൻ... എല്ലാം അതുപോലെ തന്നെയുണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ ആ തോന്നലെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ട്.
ചില ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഞാൻ എന്റെ വിശപ്പിനെ കീഴടക്കി. സൂര്യൻ പൂർണ്ണമായി ഉദിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ഇരുണ്ട പ്രഭാതത്തിൽ പാർക്കിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്ന ഒരു വയസ്സായ അമ്മച്ചി.
അവർ തീർത്തും അവശയായിരുന്നു, പതുക്കെയായിരുന്നു നടപ്പ്. ഞാൻ വരുന്നത് അവർ കണ്ടതേയില്ല. ഒറ്റക്കടി... അതോടെ അവർ തളർന്നു, അർദ്ധബോധാവസ്ഥയിലായി. അവരുടെ ചൂടുള്ള രക്തം കുടിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് പുതിയ ജീവൻ കിട്ടിയതുപോലെ തോന്നി.
ഞാൻ ഒരു തുള്ളിപോലും പാഴാക്കിയില്ല... പിന്നീട് അവരുടെ ശരീരം ഞാൻ കാട്ടിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു.
അടുത്ത കുറേ ദിവസങ്ങളിൽ രാത്രികളിൽ
💬 Comments
View all comments